Nasz czas dokonał się już
Skończmy tę grę pozorów
Już dłużej nie potrafię
To koniec, to koniec i kres
Wszystko oddałam ci
W dobrych czasach i złych
Nie chcesz jeszcze żegnać się
Ale to koniec, to koniec i kres
Wiem, że bywały też dobre chwile
Gwiazdy układały się
Tak jak powinny
Wierzyłam, że to wystarczy
Lecz mam dość
Trzymając twą dłoń
Drżę, byś zrozumiał to
Zrozumiał to
Trudno z tym pogodzić się
Lecz to koniec, to koniec
To koniec, to koniec
I
- Kres - Nasz czas skończył się już
Nasz czas skończył się już
Szans nie ma, nie ma, nie ma
Choć staraliśmy się
Schowaliśmy dumę
Głęboko tam wiemy
Że to skończone
To koniec
I kres
To koniec i kres
To koniec i koniec, i kres
To koniec i kres
To koniec
I kres
Musisz tylko podpisać tu,
tu i tu.
To nic nie zmieni, ale co ja w ogóle podpisuję?
Dokumenty rozwodowe, akt małżeństwa oraz intercyzę na wypadek,
gdybyś nie dała mojemu klientowi odpowiedniego dziedzica.
- To znaczy? - Żadnych zbabiałych i grubych.
To jakiś obłęd.
Jak możesz się na to godzić?
Kratt jest mordercą. Uwięził Josha.
Posłuchaj, młoda damo...
A jesteśmy w zasadzie równolatkami.
Zostając prawniczką, złożyłam przysięgę.
Nazywa się tajemnicą zawodową.
Zatem jeśli ktoś mi zapłaci,
nie ma znaczenia, co zrobił lubi zrobi.
Jak się mają sprawy, Bobby?
Bardzo dobrze. Wszystko podpisane i wiążące prawnie.
Wspaniale. Znasz mój stosunek do prawa.
Ma chronić pana i tylko pana.
Właśnie.
Dziękuję, Bobby. Możesz odejść.
Dziesięć dolarów?
Bądź skorumpowana, ale miej trochę dumy.
Jak się masz, duszko?
- Szczerze? Nie najlepiej. - Przedślubna trema.
Nie martw się. Suknia ułoży się lepiej, gdy wstaniesz.
Gdzie jest Josh? Jeśli coś mu się stało...
Panu Skinnerowi nic nie grozi, póki robisz wszystko, co ci każę.
Kiedy ogłoszą nas mężem i żoną, zostanie uwolniony, a następnie...
O, nie! Nawet nie próbuj śpiewać, psycholu!
Uciszyłam senny balet, uciszę i to.
Przerwać muzykę!
Pragnę jedynie miłości.
Jasne, na pewno.
Niestety ja pana nią nie obdarzę.
Moje serce na zawsze należy do Josha i w żaden sposób pan tego nie zmieni.
Ślub jest za godzinę. Do zobaczenia przy ołtarzu.
Frau.
Proszę mi pomóc.
Przecież jest pani dobrym człowiekiem.
Może i kiedyś byłam, ale to było bardzo dawno temu.
Zrobiłam, co musiałam, by przetrwać.
Lepiej zrób to samo.
Pan Kratt jest najbogatszy w całym Schmicago.
Zapewni ci wygody i opiekę.
A w takim miejscu to naprawdę coś.
Widzisz, w ogóle nie chcieliśmy tu trafić.
Szukaliśmy Schmigadoonu.
Jeśli się zastanowić, to nawet zabawne.
- Wypuść mnie. - Przykro mi, koleżko.
Nacieszyłeś się już wolnością.
Teraz musisz ugiąć kark jak reszta.
- Jak reszta? - Tacy jak ty mają szczęście.
Ty i twoi hipisi możecie żyć, jak wam się podoba,
a tacy jak ja muszą odwalać całą robotę.
Dlaczego nie żyjesz tak, jak tego chcesz?
Halo? Wuj Octavius.
Nastąpiła zmiana planów.
Po ślubie zabijesz pana Skinnera.
Planowaliśmy go uwolnić.
Plan się zmienił.
Musisz go zabić.
Wtedy moja żona szybciej o nim zapomni.
Dobrze. Ale spełni wuj obietnicę i pozwoli mi w końcu wystąpić w klubie?
Nie wiem, czy widział wuj moją propozycję...
Zabij go.
O co chodziło?
Pomyłka.
Powiedziałeś „wuj Octavius”.
- Tak po prostu mnie zabijesz? - Każda praca ma swoje minusy.
Nie rób tego.
Nie warto.
- Wuj Octavius mi to wynagrodzi. - Skąd wiesz?
Ponieważ obiecuje mi to od 36 lat. Stąd wiem.
Słyszałeś kiedyś przypowieść o wiernym słudze?
Kim?
Był sobie kiedyś wierny sługa,
który służył okrutnemu panu.
Pan kazał słudze robić rzeczy,
o których sługa wiedział, że są złe.
Jednak robił je, ponieważ obiecano mu,
że po śmierci swojego pana odziedziczy po nim całe bogactwo.
Kiedy jednak pan umarł, sługa odkrył,
że pan przepisał wszystko na swoją nową, zdecydowanie zbyt młodą żonę.
A sługa został z niczym poza niespełnionymi nadziejami.
Koniec.
Wiem, co kombinujesz, i to ci się nie uda.
Dla mnie i tak jest już za późno.
Na marzenia nigdy nie jest za późno.
Słyszałeś przypowieść o facecie, który pomógł drugiemu facetowi
i obaj dobrze na tym wyszli?
Amciu, amciu, amciu. Zajadajcie.
Panie Blight, co pan...
Dać mi jakąś sierotę! Natychmiast!
Wybierz mnie!
- Ale nasz plan. - Upadł.
Ten diabeł Kratt znów wymknął mi się z rąk.
Co się stało? On żyje.
A moja Daisy nie.
Moje ostrze łaknie krwi.
Kto chce być pierwszy?
Nie ma się co spieszyć.
- Poczekajmy... - Nie będę czekał!
Mówiła pani, że jest mi oddana.
Nadeszła pora, by to udowodnić.
To było wspaniałe.
Proszę za mną.
Drzemka! Wszyscy idą na drzemkę! Już!
Róbcie, co każe.
Czego chcecie?
- Wszystko dobrze? - Słyszeliśmy krzyki.
Skrzywdził panią?
- Grozi coś pani? - Czemu nazwała go pani tatuśkiem?
Nic mi nie jest, wszystko dobrze.
Wracajcie do pokojów. Nikomu nic nie grozi.
To nie do końca prawda.
Zeszłej nocy widziałem, jak ten szemrany policjant Rivera
trzymał pana Skinnera na muszce.
A ja nie zareagowałem. Musimy mu pomóc.
Ale jak? Nawet nie wiemy, gdzie jest.
Chyba wiem gdzie.
Tam, gdzie 20 lat temu Rivera zabrał mnie na przesłuchanie.
W piwnicy elektrowni Kratta.
Może jednak kogoś pan zabije.
Jeśli Opatrzność mi sprzyja.
Było wspaniale.
Wiesz...
miło dla odmiany być uczniem.
Jest jeszcze coś, czego nie wiem o miłości?
Zdecydowanie.
Było cudownie.
Ale wiesz, nawet Picasso nieustannie pobierał lekcje.
Zawsze można coś udoskonalić.
Świetnie.
- Wynocha! - No nie.
Przynajmniej nadal się rozbierasz.
Czego chcecie?
Znudziło wam się podążanie za nowym przywódcą, Joshem?
Josh ma kłopoty.
Rivera zabrał go do elektrowni, żeby zmusić Melissę do ślubu z Krattem.
- Melissa nas nie obchodzi... - Wcale.
...ale nie wiemy, co robić, więc przyszliśmy do ciebie.
Josh mnie zranił.
Ale czasami, mimo raz otrzymanego policzka,
należy nadstawić drugi, żeby znów oberwać.
- Naprawdę? - Niezbyt zachęcające.
Nie najlepszy przykład.
Bez względu na wszystko, Josh to nasz kompan.
Jeśli potrzebuje pomocy, musimy mu jej udzielić.
Zatankujcie autobus szczęścia. Ruszamy.
Do dzieła.
Słoń uwolnił Grubego i zemścił się na swojej okrutnej rodzinie,
a do tego zaprzyjaźnił się z Gooniesami i podzielił swoim wielkim skarbem.
- Koniec. - Dobrze.
Co mi przypomina przypowieść o psie, który umiał grać w kosza.
Jeszcze jedna przypowieść i z miejsca cię zastrzelę.
Nie zastrzelisz.
Wypuść Josha. Natychmiast.
Topher?
Przepraszam cię, druhu.
Kwaśny makaronik? Nawet nie wiem, co to znaczy.
Nie szkodzi. Kocham cię, stary.
- Ja ciebie też. - O, bracie.
Nasza banda pomyleńców próbuje cię uratować.
Czym? Miłością?
Nic z tego. Ja mam to.
Poczekaj.
Miłość jest silniejsza niż jakakolwiek broń.
Jesteś tego pewna?
Nie jestem.
Nie tak prędko!
Tak jest, glino.
- Coście za jedni? - Nie poznajesz mnie, sierżancie?
Nie mogę cię za to winić.
Minęło już 20 lat, odkąd wysłałeś mnie do więzienia
za morderstwo mojej żony, Daisy.
Dooley Blight?
We własnej osobie.
Spragniony zemsty.
Zaraz.
Daisy była moją matką.
Witaj, córko.
Nie.
Ja nie mam ojca.
Jenny, uwierz mi. Nie skrzywdziłem twojej matki.
Kochałem ją ponad życie.
Chciałabym w to uwierzyć, ale nie potrafię.
Nie chcę cię znać.
Zatem zamienię to piekło na inne.
- Nie! - Stój!
On mówi prawdę.
Wiem to...
ponieważ to ja go wrobiłem.
Kratt zabił twoją matkę. Nie Dooley.
- Moja Jenny. - Tatusiu.
No dobrze.
Kto pomoże mi przerwać ślub?
Ja!
Zebraliśmy się tutaj, aby połączyć Octaviusa i Melissę węzłem małżeńskim.
Czy ty, Octaviusie, bierzesz Melissę za żonę?
Tak.
Czy ty, Melisso, bierzesz Octaviusa za męża?
Nie mam wyjścia.
Zaliczam!
Na mocy prawa nadanego mi przez miasto Schmicago,
ogłaszam was mę...
- Zatrzymać ślub! - Josh!
Jak udało ci się...
Zamknij ten głupi dziób i odsuń się od mojej żony.
Urocze.
- Pojmać go! - Co?
Puśćcie go!
Co ty wyprawiasz?
Sprzeciwiam ci się. W końcu.
Ja również.
Dość tego, Octaviusie!
Obawiam się, że przeceniliście swoje siły.
Oni nie słuchają ciebie, tylko mnie.
Zabrać go.
Kocham cię, Mel! Przepraszam za ten cały bałagan!
Ja też cię kocham! I zawsze będę cię kochała!
Dość tych pogaduszek. Ogłoś nas mężem i żoną.
Na mocy prawa nadanego mi przez miasto Schmicago ogłaszam...
- Zemsta! - Dooley Blight?
- Należy do mnie! - Tatusiu, nie!
Wiecznie tylko przegrywasz, co, Blight?
Nie tak szybko, najsłodsza.
Dokończ ceremonię.
Panie Kratt, jako pana prawniczka radzę... żebym lepiej usiadła.
Kończ!
Dobrze. Na mocy prawa nadanego mi przez miasto Schmicago
- ogłaszam was mężem i... - Uwaga!
Odsuń się!
O cholera.
Poważnie? Znowu?
To naprawdę wspaniały nóż.
Ukochana.
- Wszystko dobrze? - Już tak.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Czy on nie żyje?
On jest kaput
Tak, jest kaput
Miastem rządził i nam groził Lecz teraz wącha kwiatków spód
Chociaż w wygodach żył Będzie się w piekle smażył
Cieszymy się, że jest kaput
Wypiję za to
Teraz, gdy Kratta już nie ma, życie miasta ulegnie zmianie.
Madam Frau przejmie klub
i będzie promować świeże, ekscytujące talenty.
Zaraz założę pończochy
Tłum oszaleje z radochy
Takie jak były sierżant Rivera.
Bobby połączy siły z hipisami, by rozbić monopole Kratta.
I stanie się coś niesamowitego.
Wszyscy dostaną pracę!
Tymczasem Topher i Jenny wykorzystają swoje talenty w sierocińcu.
Ponieważ panna Codwell i Dooley założą wspólny biznes
i zbiją fortunę.
Josh i Melissa w końcu zyskali szczęśliwe zakończenie,
mogą opuścić Schmicago i wrócić do swojego świata.
Ale po co?
Po co wracać do miejsca, z którego tak bardzo chciało się uciec?
Gdzie źli triumfują, dobrzy cierpią,
a niektóre pary, choć bardzo tego pragną,
nigdy nie będą miały dzieci?
Pewnie macie wrażenie, że ten krótki pobyt czegoś was nauczył.
I od teraz wasze życie ulegnie znacznej poprawie?
Nie czuliście się tak, opuszczając Schmigadoon?
Mieliście swoje szczęśliwe zakończenie
i od teraz już wszystko miało się układać.
Ale tak nie było, prawda?
Magia minęła.
Zawsze mija, ale nie w Schmicago.
Zostańcie w Schmicago
Tym bajecznym figo-fago
- Tu będziesz gwiazdą. - Wielbionym przywódcą.
Tutaj spełnią się wszystkie wasze marzenia.
Zostańcie
Zostańcie w Schmicago
Dzięki wam teraz wszystkim żyje się lepiej.
Odejdziecie teraz, gdy wszystko się układa?
Przemyślcie to, dzieciaki.
Zostańcie
To jak będzie? Smutne, mozolne życie tam?
Czy magia i dreszczyk emocji tutaj?
Co sądzisz?
Co ty sądzisz?
Myślę...
Wszystko to prawdą jest
Nie ma gwarancji dla ciebie i mnie
A magia raz po raz przydaje się
Ale więcej chcę
Więcej czego?
Więcej niepewności? Więcej smutku?
Świat bywa mroczny i zły
Lecz póki cię mam, iskra się tli
I może ta skra kiedyś znów zniknie
Ale więcej chcę
Tylko tutaj spełnicie swoje pragnienia.
Dobrze wiem, co teraz czujesz
Pewnych spraw nie można skryć
I chociaż czasem świat wiruje
To wiemy, że
Wystarczy nam
Uczucia moc
Przykro nam. Będziemy za wami tęsknić.
Wszystkimi.
Ale na nas już pora.
Jesteście pewni?
To będzie ciągła walka, a złe dni przeważą te dobre.
Jest spora szansa, że wrócicie do punktu wyjścia.
Wiemy.
Ale chyba o to chodzi?
Udało wam się! Wierzyłem w was! Wiedziałem, że do tego dojdziecie!
Czego?
Z bólem serca wam to robiłem. Naprawdę. Ale musiałem was sprawdzić.
I zdaliście śpiewająco!
Zaraz, czemu ty się uśmiechasz?
- Bo dla mnie pracuje. - Że co?
A właśnie. Nie będę już narratorem.
Mam dość naprowadzania ludzi na właściwe tory.
Chcę mieć swoje życie! I romans!
I będę go miał... z nim.
Czemu nie?
I wtedy odmieniło się życie narratora.
Cieszę się waszym szczęściem.
Dziękuję.
Możemy już iść do domu?
Oczywiście, że możecie wracać, ale to dopiero początek!
Ważniejsze jest to, co stąd wyniesiecie!
Chwileczkę. Czy to nie...
Mój brat.
Jest bardziej tradycyjny, ale i tak go kocham.
- Zaczynamy, Oscarze? - Jasne, Steve.
Na świecie są morza łez, ból i stres
A ludzie życzą ci źle
Nikłe szanse masz na sukces
A zło to główny wątek
Happy endy to jest mit
Choć jedno mogło umknąć ci
Każdy nowy dzień To szczęśliwy początek
Szczęśliwy początek
Rozłąk wiele jest smutnych
I chmur ciemnych
I dni, co nie kończą się
Więcej złych chwil niż dobrych
Nadziei został szczątek
Happy endy to jest mit
Choć jedno mogło umknąć ci
Każdy nowy dzień
To szczęśliwy początek
Szczęśliwy początek
Mając cię, dam radę
Dam radę
Mając cię
Przetrwamy kolejny dzień
Kolejny dzień
Na świecie są morza łez, ból i stres
A ludzie życzą ci źle
Nikłe szanse masz na sukces
A zło to główny wątek
Happy endy to jest mit
Choć jedno mogło umknąć ci
Każdy nowy dzień To szczęśliwy początek
Szczęśliwy początek
Na świecie są morza łez, ból i stres
A ludzie życzą ci źle
Nikłe szanse masz na sukces
A zło to główny wątek
Happy endy to jest mit
Choć jedno mogło umknąć ci
Każdy nowy dzień To szczęśliwy początek
Szczęśliwy początek
Nasz czas dokonał się już
Skończmy tę grę pozorów
Już dłużej nie potrafię
To koniec, to koniec i kres
Trudno z tym pogodzić się
Lecz to koniec, to koniec, to koniec
To koniec
I kres
To koniec i kres
To koniec i koniec, i kres
To koniec i kres
To koniec
I kres
Napisy: Daria Okoniewska