No dalej, jedzcie. Jedzcie albo złoję wam skórę!
Sieroty mają co jeść
SIEROTA
PORCJOWANIE
Noże lśnią, by ćwiartować i siec
Gołąbki gruchają
Innych ignorują
A złoczyńca knuje plan
Witamy was w Schmicago
W tym przestępczym eldorado
Złowieszcze i brudne
Życie tu jest trudne
Witamy was
W Schmicago
Nie stresuj się, będziesz świetna.
Może jednak stąd pójdziemy?
Najpierw zobaczę twój występ.
Powal ich na kolana.
Kocham cię. Oczarujesz ich.
- Cześć, Max. - Cześć, Mel.
- Hej. - Hej, Fred.
Gimble! Gdzieś ty była?
Pan Kratt był zawiedziony twoją nieobecnością przez ostatnie dni.
Przepraszam, Madam Frau. Ale już jestem,
gotowa do niezwracania na siebie uwagi i naśladowania reszty, gdy zapomnę układu.
Nie tak szybko.
Po południu wystąpisz solo.
Solo? Przecież to rola Jenny.
- Jenny tu nie ma. A ty jesteś. - Ale to Jenny jest gwiazdą.
Jest taka zdolna, a ja...
Zaczynamy za pół godziny. Bierzesz tę fuchę czy nie?
Dobrze, biorę.
Szaleję ze szczęścia.
Nigdy nie uznano mnie za olśnienie
Żadna z moich ról nie była istotna
To żaden honor dostać
Honorowe wyróżnienie
Choć jestem w tym wybitna
Nigdy nie byłam tą, która zachwyca
Cudzy odbijam wciąż blask
Sama talent mam
Do podpierania ścian
Lecz może nadszedł mój czas
Gdy traciłam już nadzieję
A nuda dobijała mnie
Wszystkie dni agonii i cierpienia
Odeszły wnet w cień
Gdy braw rozległ się dźwięk
Nigdy nie byłam tą, która zachwyca
Cudzy odbijam wciąż blask
Lecz może dzisiaj
Jeśli wszystko się zgra
Może te stopy dwie opanują swój strach
Tak, nie ma już „może”
Bo, skarbie
To jest mój czas
Nigdy nie byłam tą, która zachwyca
Cudzy odbijam wciąż blask
Lecz może dzisiaj
Jeśli wszystko się zgra
Może te stopy dwie opanują swój strach
Tak, nie ma już „może”
Bo, skarbie
To jest mój
Czas!
- Pokój i miłość. - Cześć. Pokój i miłość.
Cześć wam. Pokój i miłość.
Co słychać?
- Nic. - A u ciebie?
Niewiele, wracam do domu.
- Fajnie. - Super.
No dobrze. Do zobaczenia.
Mogę wam pomóc?
Co ci się stało?
Nadepnęła na szkło.
Chciałam przytulić motyla.
One tego nie lubią. Pokaż mi tę stopę.
Nie jest źle.
Dajcie mi mydło, wodę i czystą szmatkę.
A gdzie Topher?
Kto to wie?
Gość nie ma już dla nas czasu.
Odkąd spiknął się z nią.
Jenny, no tak.
Bardzo dziękuję.
To nowa miłość. Wierzcie mi.
Jak ochłonie, to sobie o was przypomni.
Kiedy to się stanie?
No cóż, są młodzi...
i bardzo atrakcyjni.
- To może trochę potrwać. - Jesteś taki mądry.
Okej.
Możesz już na niej stanąć.
Potrafię chodzić.
Uzdrowił chromą! To cud!
- To żaden cud. - Prowadź nas! Wskaż drogę!
Zrobimy, co nam powiesz!
Co? Nie jestem jednym z tych.
Powiedz nam, co robić!
- Powiedz nam, co robić! - Przestańcie!
Nie rozumiesz. Potrzebujemy lidera.
- Jesteś mądry. - Taki mądry.
- I dobry. - Taki dobry.
Nie możecie podążać za byle kim, kto według was jest mądry i dobry.
- Widzisz? Nie wiedziałem. Jestem głupi. - Taki głupi.
- Błagam was... - Prosimy!
- Pomóż nam! - Poprowadź!
Pogubiliśmy się.
Kochamy cię!
No dobrze, udzielę wam kilku porad.
Próbujesz jeden kęs
I ciągle nie masz dość
Wtem nagle za marzeniem pęd
Odbiera ci wolność
KOCHAM CIĘ! JOSH
KOCHAM, KRATT
Gdy fani cię wielbią
Życie smaczku zyskuje
Kroczysz dumnie złotą ścieżką
Lecz dokąd to
Doprowadzi cię?
Melissa!
Jak to jest, gdy ludzie o tobie śnią?
Cudownie!
To było pytanie retoryczne
PRECZ Z KRATTEM
Josh!
KRATT NAS TRUJE
Jesteś w stanie sprostać ich wyobrażeniom?
To też pytanie...
Tak. Właśnie tak!
To kolejne pytanie retoryczne!
Sława
Ulotna jest
Choć tak miło, że trwała
Sława
Tak miło, że trwała
Teraz razem już
Hej, hej, Josh
MUREM ZA JOSHEM
To rozkosz namaścić głowę twą
Oddać ostatni grosz
Hej, hej, Mel Olśniewasz jak biel
Twoja sława sięga aż do piekieł
Z nami kaput
Ktoś skradł moją bramę
Już można schrupać je
Zabić ich!
Na jednym ogniu
Wypiję za to
Próbujesz jeden kęs
I ciągle nie masz dość
Wtem nagle za marzeniem pęd
Odbiera ci wolność
Wypiję za to
Sława
Ulotna jest
Choć tak miło, że trwała
Sława
Tak miło, że trwała
Teraz razem już
Hej, hej, Josh
To rozkosz namaścić głowę twą
Oddać ostatni grosz
Hej, hej, Mel Olśniewasz jak biel
Twoja sława sięga od nieba, od nieba
Aż do piekieł
- Proszę. - Dziękuję. Ile płacę?
To dla mnie zaszczyt.
Dziękuję.
Tak wygląda happy end?
Mamy na koncie parę sukcesów.
Odsunęliśmy Jenny od Kratta.
Happy end.
Spiknęliśmy Jenny z Topherem.
- Happy end. - Wyswataliśmy Dooleya z Codwell.
Happy, przecinek, end.
Ale Kratt nie odpowiedział za zabójstwo Elsie.
To chyba była zmyłka.
Co nie? Nie znaliśmy Elsie.
DOM NIECHCIANYCH SIEROT PANNY CODWELL
Dzień dobry!
A panna Codwell zaczęła dbać o sieroty.
Ciekawe, jaki to rodzaj zakończenia.
Wiesz, co najbardziej lubię w występach?
Kiedy stoję na scenie, czuję, że mogę wszystko.
Czuję się silna i piękna.
Bo taka jesteś.
To samo czuję, działając z hipisami. Spodobało mi się nauczanie.
Myślę, że zaczynamy zmieniać to miejsce.
Dobrze jest być częścią czegoś większego.
Czyli... szczęśliwe zakończenie?
Na to wygląda.
Skrzat na pewno wypuściłby nas do domu.
- Może jutro? - Jasne, nie ma pośpiechu.
Cześć wam.
Jak śmiecie się tu pokazywać?
O co wam chodzi?
Zdradziłeś mnie
Ty megalomanie
Przywłaszczyłeś sobie moje plemię I nóż w plecy wbiłeś mnie
Nie zabiegałem o to Oni sami mnie wybrali
To miało mi poprawić humor? Bo nie poprawiło
Wywołało wręcz odwrotny efekt
Zdradziłeś mnie
Topher.
Jesteś jak kwaśny makaronik Kwaśny makaronik
Kwaśny, przaśny, ledwie znośny Kwaśny makaronik
- Co? - Myślałam, że się przyjaźnimy!
- Bo tak jest! - Czyżby?
Prawdziwa przyjaciółka nie ukradłaby mi głównej roli.
Dobrze, już rozumiem. Wiem, że to może tak wyglądać,
ale nie ukradłam twojej roli.
Przepraszamy.
Daliśmy się ponieść dobrej zabawie.
Tak bardzo, że przestaliśmy się liczyć?
Nie. Przepraszam cię.
- Wynocha! - Ale my tu mieszkamy.
Wynocha!
Już!
Z przyjemnością was przenocuję.
Bardzo dziękujemy, panno Codwell. Naprawdę to doceniamy.
Może być nieco tłoczno przy tylu plączących się sierotach,
ale wkrótce będzie tu dużo więcej miejsca.
A dlaczego?
Panno Codwell?
Czemu nie jesz?
Jest pani dla nas taka miła, troskliwa i tak dobrze nas pani karmi.
No tak, oczywiście.
Wydaliśmy wszystkie nasze pieniądze i kupiliśmy pani prezent.
Nie trzeba było.
- Proszę go przyjąć. - Tak.
Proszę otworzyć.
Puste.
Wstążka jest prezentem. Proszę.
Oczywiście, że wstążka jest...
Dziękuję. Bardzo wam dziękuję.
A teraz wracajcie do stołu. Migiem!
Dzień dobry.
Chcieliśmy tylko dać znać, że pomieszkamy parę dni za ścianą.
Róbcie, co chcecie.
Sporo noży.
- Spójrz na te noże. - Tak, jest ich bardzo dużo.
Będę ich potrzebował.
Do czego?
Czy to nowa maszynka do mielenia mięsa?
Tak.
Ogromna.
Nie miał pan dostępu do mięsa.
Ma pan nowego dostawcę?
Nie.
To po co panu taka wielka maszynka?
Nie wydaje ci się to dziwne?
Ani trochę?
Przestaniesz?
Tu się dzieje coś dziwnego.
Panna Codwell jest dziwna. Dooley też.
Dlatego do siebie pasują.
Śpij już. Mam jutro 12 występów.
No dobra.
Trzeba to sprawdzić.
SKLEP MIĘSNY BLIGHTA
Pasujemy na okładkę książki o Nancy Drew.
To nie czas na żarty.
Kiedy nawet nie wiem, czego szukam.
Nie wiem. Czegoś takiego.
KIEŁBAŚNICE
To sklep mięsny. Kiełbaśnice są normalne.
Albo takiego.
SIEROTA – WAGA SAM – 27 KG, CAMILLE – 25 KG
Zapisuje, ile ważą sieroty jego dziewczyny.
Na potrzeby prezentów?
Albo takiego.
SZACOWANA LICZBA KIEŁBAS
O Boże.
Powiedz to.
Oni przerobią sieroty na kiełbasę.
I kto tu oszalał?
To nasza wina. My ich wyswataliśmy.
I jesteśmy za to dozgonnie wdzięczni.
Psia kostka.
Myśleliście, że zrobimy wam krzywdę?
No wie pani...
odkryliśmy wasz tajemny, morderczo-kanibalistyczny plan.
A on trzymał ten wielki tasak.
Zawsze mam ze sobą tasak.
Bez niego jak bez ręki.
Nie jesteśmy potworami. Nie mordujemy ludzi.
Tylko sieroty.
Sieroty to też ludzie.
- Nie w tym stanie. - Okej.
To nadzwyczaj ważne:
nie możecie przerobić sierot na mięso.
Bóg stworzył je jako mięso. Ja tylko robię z nich kiełbasę.
- O nie. - Już wiem, o co chodzi.
- Typowy przypadek projekcji. - Czego?
Dooley nie może zabić Kratta, więc projektuje swój gniew na sieroty.
To nie jest projekcja.
To prawda. Moje ostrze łaknie Kratta.
Jedynie krew Kratta zaspokoi mój głód zemsty.
Ale nie mogę się do niego zbliżyć. Więc muszą mi starczyć sieroty.
Pan nie może się zbliżyć do Kratta, ale Melissa ma taką możliwość.
- Słucham? - Na słówko?
Że też tego nie przewidzieliśmy. Przecież on jest Sweeneyem Toddem.
Nawet ja wiem, że on zabijał ludzi.
Mówiłam ci, że wyszłam przed końcem.
Halo! Chcesz uratować te sieroty?
- Oczywiście. - To wystaw mu Kratta.
Ten przerażający starzec je ci z ręki.
Bez problemu zaciągniesz go samego i bezbronnego w jakieś ustronne miejsce.
Ale wtedy powiodę niewinnego człowieka na śmierć.
Nie niewinnego człowieka. Mordercę.
Pewnie seryjnego,
który próbował cię wrobić
i dewastuje środowisko naturalne. Ale czy zasłużył na śmierć?
- Tak. - Czy naprawdę?
- Tak. - Ale czy nap...
Przestań pytać.
Ale czy naprawdę?
Może coś zasugerujesz?
Mam przerwę.
Może go nie zabije.
Może jeśli Dooley i Kratt spotkają się w jednym pokoju, to Dooley go nie zabije.
Może to przegadają i się pogodzą.
Jest na to mała szansa.
Mnie wystarczy.
Przyprowadzę panu Kratta.
Kto wie, jak to się potoczy?
W zamian musi pan obiecać, że nie zabije żadnych sierot.
- A mogę zrobić z nich kiełbasę? - Też nie.
Wiem, jak bardzo pragnie pani pozbyć się tych niewinnych dzieci,
ale moim przeznaczeniem jest Kratt.
Cokolwiek pana ukontentuje.
Nie! Precz.
- Podwójne martini. - Ciężki dzień?
Taki sam jak reszta cholernych dni.
Znam to uczucie.
Zastanawiałem się: ile?
Ile czego?
Ile obietnic trzeba złamać, żeby złamać człowieka?
Oboje dokonaliśmy wyborów.
Wydawało nam się, że wiemy, jak sprawy się potoczą.
Że spełnimy nasze pragnienia.
Myliliśmy się.
Z cytryną?
Zawsze coś się skwasi.
Początki zawsze miłe są
Lecz ciągną się non stop
Znacznie dłużej, niż się liczyło
Gdy już ci się układa
Grom z jasnego nieba spada
Pojawia się zwrot i psuje plan
A mówienie „stop” niewiele da
Bo zawsze jest zwrot Który kwasi humor nam
Obiecują ci kobierce róż
A ty wciąż czekasz
I wciąż, i wciąż, i wciąż, i wciąż Słysząc „Już tuż-tuż”
Gdy już myślisz, że to masz
Znowu na samo dno upadasz
Pojawia się zwrot i psuje plan
A mówienie „stop” niewiele da
Bo zawsze jest zwrot Który kwasi humor nam
Humor nam, nam!
Nigdy nie wiesz, czy dobrze robisz
Gorycz czujesz, lecz wciąż się godzisz
Nonszalancki nigdy nie będziesz
Nie, nigdy, nie
Początki zawsze dobre są
Lecz ciągną się non stop
Znacznie dłużej, niż się liczyło
Gdy już ci się układa
Grom z jasnego nieba spada
- Pojawia się zwrot - I psuje plan
- A mówienie „stop” - Niewiele da
Bo zawsze jest zwrot Który kwasi humor nam
- Humor nam - Kwasi humor nam
- Humor nam - Kwasi humor
Nam
- Na pewno dasz radę? - Jasne, bez problemu.
Przecież nie prowadzę faceta na szafot.
Tylko żeby odpokutował.
Tak.
- Dooley dotarł już do garderoby. - Tak.
Hej, przystojniaku.
Jeszcze raz dziękuję za te wszystkie kwiaty. I czekoladki.
I wiersze o moich stopach. Co nowego?
Nic. A u pani?
Nic specjalnego.
Czuję się tylko trochę samotna.
A pan?
Również jestem nieco samotny.
W takim razie spróbujmy temu zaradzić.
Otrzymała pani moje róże.
Na górze są róże, tak.
Kratty, jest pan taki zabawny.
Dziękuję. Co panią rozbawiło?
Zasługuje pan na odrobinę przyjemności.
W mojej garderobie czeka na pana coś wyjątkowego.
A co z nim?
Proszę się nim nie przejmować.
Jesteśmy w Schmicago! Chcę się trochę zabawić.
Zatem jestem na pani rozkazy.
Nie będzie pan żałował.
Nie potrafię odczuwać żalu.
Muszę zabrać coś z samochodu.
Samochodu?
Mel!
Melissa!
Idziesz ze mną, śmieciu.
Dokąd mnie zabierasz?
Dokąd tylko chcę. By robić, co tylko chcę. Liczy się tylko to, czego ja chcę.
To nie brzmi dobrze.
Co może być złego w tym,
że mąż i jego żona chcą spędzić trochę czasu razem?
Nie jestem pańską żoną.
Ale będziesz. Inaczej pan Skinner umrze.
Zawsze coś się skwasi.
Sława
Ulotna jest
Choć tak miło, że trwała
Sława
Tak miło, że trwała
Teraz razem już
Hej, hej, Josh
To rozkosz namaścić głowę twą
Oddać ostatni grosz
Hej, hej, Mel Olśniewasz jak biel
Twoja sława sięga aż do piekieł
Z nami kaput
Ktoś skradł moją bramę
Już można schrupać je
Zabić ich!
Na jednym ogniu
Wypiję za to
Próbujesz jeden kęs
I ciągle nie masz dość
Wtem nagle za marzeniem pęd
Odbiera ci wolność
Napisy: Daria Okoniewska