LORNE MICHAELS PRZEDSTAWIA
DWA LATA I PIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Wzięli Peyton.
Peyton?
Nie wierzę.
Czemu wszyscy tak się nią zachwycają?
Umów się z dziekanką, niech się wytłumaczy.
- Mówię poważnie. - Po co? Co ona mi powie?
Zostałem chirurgiem nie dla stypendiów, tylko żeby pomagać bez zbędnego gadania.
Przynajmniej miałbyś świadomość, że zrobiłeś wszystko, co mogłeś.
- Peyton? Serio? - Wystarczy.
Przykro mi, kochanie.
Udało się jej psim spędem.
Czy ty powiedziałaś „psim spędem”?
Skoro stypendium, które należało się tobie,
- dostaje ktoś inny... - Zaraz.
Psim spędem?
Postawiłaś mnie w trudnej sytuacji.
Chcę, żebyś nadal mówiła „psim spędem”,
ale czuję się w obowiązku powiedzieć ci, że to wyrażenie brzmi „psim swędem”.
Nieprawda. Mówi się „psim spędem”.
Jeszcze się upierasz?
Nie ma czegoś takiego jak „swęd”. Że niby od „swędzenia”? Jaki w tym sens?
Zatem co znaczy „psim spędem”?
Chodzi o nepotyzm.
Uruchomiła kontakty i w ten sposób zdobyła pozycję.
Spędziła swoje wierne psy.
Aż ciśnie mi się na usta: czy angielski to twój ojczysty język?
Przepraszam.
Kocham cię. Pomyłki zdarzają się każdemu.
Nie mylę się.
I próbowałam tylko cię pocieszyć.
Udało ci się.
Przepraszam za dzisiaj.
Miałaś rację z tym psim spędem.
To ma sens.
Dziękuję, kochanie.
- Przykro mi z powodu stypendium. - Wiem.
Nie masz żadnych swędów, prawda?
No pewnie, że nie masz.
Ale chętnie spotkałbyś się z innymi psami?
No pewnie, że tak.
Spójrz, przyznał mi rację.
Melisso, ty zdejmujesz odzienie.
Nie, tylko buty. Jest już późno.
Jesteś jak powiew świeżego powietrza.
Jak na to wszystko wpadasz? Masz nieskrępowaną duszę.
Zgadza się.
No dobrze.
Świnki, wracamy na łono natury.
Pogruchamy jak dwa gołąbki?
Miłość cię odmieniła.
Ale wiesz co? Pasuje mi to, bo wcale nie jestem apodyktyczna.
To może omówimy trójkę dnia?
Chodzi mi o trzy najgorsze momenty.
Postawiłaś mój świat na głowie.
Jorge, nie musisz tego robić.
To głupotka, w którą bawiłam się z byłym. Nie powinnam była o niej wspominać.
Pierwsze miejsce: Helen Pritt, która spojrzała na mnie spod byka,
bo powiedziałam „zaparcie”.
Masz ostry języczek. „Zaparcie”.
A u ciebie?
Na pierwszym miejscu...
jestem ja – okropny lekarz.
Wcale nie. Aczkolwiek...
mógłbyś przepisywać mniej wody radonowej.
Nie mogłem się skupić, bo moje myśli uciekały do ciebie.
Otworzyłaś mnie i wpuściłaś do mojego życia światło.
To niesamowite, bo ty zrobiłeś to samo dla mnie.
Od dawna nie byłam tak szczęśliwa.
Niespodziewanie świat wokół wiruje
Czy nowością zachłysnęłam się?
Jeśli wszystko to, co teraz czuję
Prawdziwe jest, to co czeka mnie?
Nie ma sensu tu deliberować
Co i jak, i czemu, kiedy, gdzie?
Nagle zrozumiałam, że cię kocham
I teraz tylko to liczy
Się
Przepraszam.
To z pewnością ja zawiniłam.
Patrzcie! Hrabina wcześniej wróciła.
Wspaniale!
Melisso, przedstawiam ci hrabinę Gabriele Von Blerkom.
- Wynalazła stal nierdzewną. - Jorge, zawstydzasz mnie.
Miałam fart. Interesuję się procesami redukcji aluminotermicznej.
O rany. Tak samo było w Dźwiękach muzyki.
Niech zgadnę – jesteś jego narzeczoną i dopiero co wróciłaś z podróży?
Czy my się znamy? Nie zapomniałabym tak uroczego stworzenia.
Tworzycie piękną parę.
Niemądra Blerky.
Myślisz, że ta kobieta i ja tańczyliśmy?
Nie, po prostu ją okręcałem,
by usunąć jedzenie, którym się zakrztusiła...
Jestem nową pielęgniarką.
Ty wyglądasz na dużo nowszą, Blerky.
Skrzysz się i błyszczysz!
Jorge, jestem spragniona. Przynieś mi lampkę szampana.
Oczywiście.
Zakochał się w pani.
Żaden by się pani nie oparł.
A gdzie tam. Chociaż może.
Za to ty jesteś boginią.
Taka mądra i olśniewająca.
Przy tobie wypadam na bosą niedorajdę.
Cóż to za figle.
Chodźmy odnaleźć pani buty.
Prawdą jest, choć to szalone, że Jorge i ja się kochamy.
Wiem, że cierpisz,
ale mam przeczucie – a może lepiej nazwać to wizją –
że wspaniałomyślnie usuniesz się w cień.
Nie wiem, skąd ta pewność. Nazwijmy to szóstym zmysłem.
Można byłoby użyć tak wielu określeń.
Ależ ma pani spocone rączki.
Musimy się lepiej poznać.
Już wiem! Wybierzemy się jutro na przejażdżkę?
Z przyjemnością, Blerky.
Niezwykle szybko się pani spoufala.
Chleb z rodzynkami.
Surówka.
Napój z kolcorośli?
Moja siostra musi pana lubić. Nigdy nie była tak radosna.
Wszyscy mają ją za cierpiętnicę.
Może policzysz mrówki przy sośnie?
Dobrze.
Cokolwiek myślą inni, ja mam o nich jeszcze gorsze zdanie.
Przeceniają uśmiech.
26 mrówek!
Licz dalej!
Jak długo zostaniesz w Schmigadoonie?
Pytam, ponieważ już wcześniej miewałam problemy z nawigowaniem
poczynań pomocnej dłoni.
Szczerze? Nie wiem.
Muszę wrócić do Nowego Jorku.
Nie! Tam jest niebezpiecznie.
To siedlisko hazardzistów, bandytów i nędzników goniących za sławą,
którym duma nie pozwala na powrót do domu.
Właśnie za to kocham Nowy Jork.
Nowojorczycy wywodzą się z różnych środowisk.
Może dlatego, że tak łatwo tam przepaść,
w Nowym Jorku każdy może zacząć życie od nowa.
Moja siostra pocałowała doktora Skinnera! Moja siostra!
Carson, nieładnie tak podglądać.
W domu czeka cię za to kara.
Kara? To nigdy ci nie powiem, ile tu jest mrówek!
Myśli, że wszyscy powinni o wszystkim wiedzieć.
Nie szkodzi. Może wyrośnie z niego dziennikarz.
Widzę ten nagłówek: „Szkolny skandal: Emma całuje doktora Skinnera”.
Spokojnie. On wie, że sepleni.
Ja też sepleniłam. Nie udajemy, że jest inaczej.
Wiesz co? Wspaniale sobie z nim radzisz.
Nie jest łatwo być siostrą i rodzicem.
To nie twoja sprawa.
Słucham? Wybacz. To miał być komplement.
Cóż, dziękuję.
Zbiera się na deszcz.
- Niebo jest czyste. - Zawsze tak jest.
Ma nie padać – pada.
Miło było cię zobaczyć,
ale Carson i ja musimy już wracać.
Poczekaj, co się stało?
Carson, idziemy do domu.
- Ale doktor... - Bez dyskusji.
- Dzień dobry. - Czy aby na pewno?
Słucham?
Wiem, co miał pan na myśli.
Zazwyczaj przyznałabym panu rację.
Ale dzisiaj nie jest dobry dzień. Proszę spojrzeć na nasze miasteczko.
Mamy zmartwienie, dobry panie
Mamy zmartwienie w Schmigadoonie
Proszę spojrzeć, widzi to pan? Łupinki orzechów na ulicy
Leżą jak odurzony pijak w rynsztoku
Zamieniły plac w podłogę w spelunie Siedlisko rozpustnic i grzeszników
Gniazdo lubieży w środku miasta
Tym jest nasza osada? Taka przyszłość czeka nasze dzieci?
Wszystko się zmieniło
Odkąd wparowało tu tych dwoje
CZEŚĆ, NOWI!
Nowomodne mieszczuchy
Rozwiązłe i zdeprawowane
Niepożądani intruzi
O bezwstydnych sercach
Żyli ze sobą bez ślubu
Pełni pożądania chcieli dzielić łoże
Pokazali swą bezczelność na aukcji
I teraz za burmistrza mamy pederastę
A wszystko to przez intruzów
Którzy nie wiedzą, co to Biblia
To prowadzi do zgryzot i sporów
Nie mam nic przeciwko przybyszom
O ile są podobni do nas
Wyglądają, mówią i zachowują się jak my
Są ulepieni z tej samej gliny
Nie jak te krzykliwe wyrzutki I ich banialuki, dyrdymały i androny
Sieją ferment w całym mieście
Szkodniki, muchy w maślance
I wpływają – właśnie tak!
Wpływają na wasze dzieci
Wgryzają się w ich mózgi
Wkrótce zaniedbają obowiązki
Nieodcedzone mleko skwaśnieje
Zaczną pyskować i porzucą Biblię
Będą słuchać diabelskiej muzyki
A to dopiero początek
Wkrótce nawet, o nie
Nawet nie poznacie tego miasta
Mówię o neonach, zadymionych barach
Salonach bilardowych i latawicach
Lubieżnicach rodzących bękarty
Wulgarnych awanturnikach
Diable tańczącym wam na ganku
Kradnącym wasze dzieci o północy
Parzących się krowach i owcach
Znakach bestii na dziecięcych czołach
Wszystko to dzięki Doktorowi Skinnerowi i pannie Gimble
CZEŚĆ SZATANOWI!
Lepiej pilnuj swego męża O swoją żonę się lękaj
Bo czekają nas spory i udręka
Mówię o sporach
I zadręczaniu
- A do tego ras krzyżowaniu - Zgroza
Prośmy Pana
O zbawienie
Bo w Schmigadoonie mamy spory i zmartwienie
Spór
Nie słyszę!
Kocham to miasteczko.
Wiecie, że to mój prapradziadek założył Schmigadoon.
Kiedy przybył na tę piękną ziemię, rzekł:
„Nigdy nas tu nie znajdą”.
Cierpię! Och, jakże ja cierpię,
patrząc na to, jak nasze miasteczko się stacza.
Ostrzegałam burmistrza, ale trzyma głowę...
w spodniach!
Jego żona ze wstydu zamknęła się w domu.
Tym razem umyślnie.
Przykro mi, Florence!
Nowe przywództwo. Tego właśnie potrzebuje Schmigadoon.
Tylko kto?
Kto posiada niezbędne zasoby moralne, jest obeznany z tradycją,
naszym dobrym, staroświeckim, amerykańskim je ne sais quoi,
tak aby przeciwstawić się nowym?
- Mildred Layton na burmistrzynię! - Nie.
Mildred Layton na burmistrzynię!
Dobrze, zrobię to.
Pora głosować
Na pastorową
Tylko ona nas uchroni Przed szatańską zmową
Uchroń nas
Prośmy ją
O wybawienie
Bo mamy spory i zmartwienie
Spory i zmartwienie
Żałość, zagubienie
Spory i zmartwienie
W Schmigadoonie
LAYTON NA BURMISTRZYNIĘ
Wybacz, Pete!
Napiszesz „Nie będę podglądał” 500 razy.
Nie wstaniesz stąd, póki nie skończysz, zrozumiano?
To oburzające.
Pożyczysz na chwilę ołówek?
Myślisz, że zrobiłem coś nie tak?
Czemu twoja siostra tak się wściekła?
A kto to wie?
Pójdzie dwa razy szybciej.
Sprawdźmy.
Oszukujemy!
Nie, nie uczę cię oszukiwać.
To zasada z Koszykarza Buddy.
O rany. Wyświetlają tu filmy, tak?
Ruchome obrazy?
Tak, psze pana. Widziałem jeden w kinematografie.
Mężczyzna jechał na bicyklu. Jakby był tuż przede mną.
Super. Koszykarz Buddy jest o psie,
który dostaje się do szkolnej drużyny koszykówki,
bo w regulaminie nie ma zapisu, który by tego zabraniał.
Czyli nie oszukujemy, tylko wykorzystujemy lukę.
Dzięki!
Carson, ja tylko...
Nie chcę, żebyś sobie pomyślał, że nie trzeba ciężko pracować.
Albo że Koszykarz Buddy to dobry film. Nie umywa się do cyklisty.
Usuwasz ze stopionej stali cząstki węgla,
tak aby osiągnęła skład, który utrzyma tę mikrostrukturę.
Kosz na śmieci ze stali nierdzewnej posłużył mi kiedyś za garnek
i uratował Święto Dziękczynienia, więc dzięki.
Chcę ci powiedzieć,
że Jorge postradał zmysły, wybierając mnie zamiast ciebie.
Mogłabyś mieć każdego.
Alfred Hitchcock odmówiłby ciasta, żeby móc cię dręczyć. Miłość jest dziwna.
To normalne, kochaniutka.
Mężczyźni nie potrafią oprzeć się służce.
Dzięki za wyrozumiałość.
Czuję się teraz znacznie lepiej.
Taki już mój los.
Zaraz, dostałaś piosenkę?
Dziwne. Przecież jesteś poboczną posta...
Czekaj, mój plecak...
Pokojówka mego Bjorna Była całkiem niepozorna
Ale ten mój gach marzył o służkach
I cały plan jak krew w piach
Jestem piękna i bystra
A zawsze kończę cała we łzach
Może lepiej skup się na prowadzeniu?
Mój Teksańczyk był z socjety Dziewka cerowała mu skarpety
Gdy od cerowania przeszli do gruchania Mój związek zaliczył krach
Nie ustaję w swych staraniach
A zawsze kończę cała we łzach
Miałam fioła na punkcie Rollsa Cole'a Chciałam oddać mu serce swe
Ale gdy za kierownicą Zasiadło różowe lico
Razem wykołowali mnie
Jakim cudem to wciąż jedzie?
Chyba znów na próżno czekam
Bo pielęgniarkę ma mój lekarz
Teraz ten fartuszek Chce niczym okruszek
Zamieść mnie w kąt
Liczę, żeś się zabawiła
Bo twa godzina już wybiła
Tym razem, ma miła Tym razem, ma miła
Tak, tym razem, ma miła Nie będę
Łzami się dławiła
Co ty robisz?
Wynocha.
To stal nierdzewna?
Nie próbuj mnie ugłaskiwać. Jorge jest mój. Kocham go.
Mam dość słuchania, jaka to jestem szlachetna.
Wynocha z mojego wozu!
Nawet nie marz o powrocie.
Tak nie można! Nie jestem tą złą!
Ukradłaś mi narzeczonego i zniszczyłaś moją przyszłość.
Jesteś tą złą.
Nigdzie tego wyraźnie nie zaznaczają, ale myślę, że jesteś nazistką.
Oczywiście, że jestem nazistką.
Oddasz mi chociaż mój...
Wyjaśnisz mi, o co chodzi?
Chodzi o to, że cię okłamywałam.
Wszystkich okłamywałam, a zwłaszcza Carsona.
Nie jestem jego siostrą.
Jestem jego matką.
To nie tak miało być.
Byłam taka młoda. Rodzice mnie wyrzucili.
Trafiłam na oddział dla krnąbrnych dziewcząt,
choć żadna z nas taka nie była.
Kiedy urodził się Carson,
powiedziałam wszystkim, jemu też, że jest moim bratem.
Nie mogłam pozwolić, żeby Mildred Layton i jej kwoki
dowiedziały się prawdy i zaczęły o nim gadać.
Ale teraz, gdy już wiesz,
zrozumiem, jeśli zechcesz ode mnie odejść.
To nie zmienia tego, co do ciebie czuję. Ani trochę.
Miałeś siedzieć w ławce, póki nie skończysz.
Okłamałaś mnie! Kłamczucha!
Carson, nie.
Zgubiłeś moje serce.
Dałam ci je, a ty je zgubiłeś!
Na pewno ci go nie oddałem? Sprawdź w plecaku, bo...
To czemu ja mam twoje serce?
Może jestem tą złą.
O nie, scena baletowa?
Nie ma mowy, żadnego baletu, dobra?
Są głupie i wkurzające. Spowalniają akcję.
Nikt nie lubi tego tańcowania.
Nie mam na to czasu. Muszę wrócić do Schmiga...
W zasadzie nie muszę wracać,
bo nikt tam na mnie nie czeka.
Nie muszę nigdzie być,
więc mogę być nigdzie.
No proszę.
Od małego chodzę po lesie,
a dopiero teraz spotkałem 180-centymetrowego węża.
Mam 185 cm wzrostu, a moje BMI wynosi 19...
Ukradłeś mi dziewczynę.
Nie jesteśmy razem. Spotyka się z doktorem Lopezem.
Mówię o neonach, zadymionych barach
Salonach bilardowych i latawicach
Lubieżnicach rodzących bękarty
Wulgarnych awanturnikach
Diable tańczącym wam na ganku
Kradnącym wasze dzieci o północy
Parzących się krowach i owcach
Znakach bestii na dziecięcych czołach
Wszystko to dzięki Doktorowi Skinnerowi i pannie Gimble
Lepiej pilnuj swego męża O swoją żonę się lękaj
Bo czekają nas spory i udręka
Mówię o sporach
I zadręczaniu
- A do tego ras krzyżowaniu - Zgroza
Prośmy Pana
O zbawienie
Bo w Schmigadoonie mamy spory i zmartwienie
Pora głosować
Na pastorową
Tylko ona nas uchroni Przed szatańską zmową
Uchroń nas
Prośmy ją
O wybawienie
Bo mamy spory i zmartwienie
Spory i zmartwienie
Żałość, zagubienie
Spory i zmartwienie
W Schmigadoonie
Napisy: Daria Okoniewska