LORNE MICHAELS PRZEDSTAWIA
TRZY LATA I DZIEWIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Otworzył skrzynię?
Nie uprzedziłaś mnie o golasach.
David nic nie wspominał.
O nie, David też będzie nagi?
Gra „Nieosłoniętego poszukiwacza prawdy”, więc obstawiam, że tak.
- Nie zdzierżę tego widoku. - Jesteśmy lekarzami.
- Operuję kolana. To zdecydowanie powyżej... - To Dave.
Wiejemy.
Wiej.
Nie wiem, co jest w środku.
- Przepraszam. - Pardon.
- Przepraszam. - Kłamczucha.
- Próbuję... - Szybciej.
Na paluszkach.
TEATR LONELY ROOM
O rany.
Ale pięknie.
Mam cię.
Kocham cię.
Przepraszam. Ja tylko...
Nie musisz odpowiadać.
To wyznanie dziwnie brzmi po tym, jak zobaczyliśmy penisa kolegi...
Ja też cię kocham.
Przykro mi.
Z rodzicami spotykam się w czwartki między 15:00 a 17:00.
Dobrze się składa.
Josh Skinner. Doktor Josh Skinner.
Wiem, kim pan jest.
Złamał pan serce biednej Betsy, a potem biegał w tę i we w tę przez most,
szukając dla siebie żony.
I jak, poszczęściło się panu?
Wciąż szukam.
Proszę nie marnować czasu.
Nie przejdę przez ten most nawet za opłatą.
Właściwie to szukam kwatery. Ponoć nad szkołą jest wolny pokój.
Ma pan złe informacje. Proszę wybaczyć, mam ważniejsze sprawy.
Mildred Layton tutaj też dotarła.
Mildred Layton?
Kazała wyrzucić mnie i moją... byłą dziewczynę z gospody
i zabroniła innym nas przyjmować.
Ta kobieta to istna zmora.
Wiecznie się wtrąca, mówiąc mi, czego mam uczyć we własnej klasie.
Wzięła mój atlas dzikich kwiatów i zamazała pręciki.
Mamy wspólnego wroga.
Nie dziwi mnie to.
O co z nią chodzi? Kontroluje całe miasteczko?
Tak, ale ja się nie daję kontrolować.
Mam pomysł, jak dać temu wyraz.
W sumie przydałby się nam w szkole woźny.
W zamian za pokój.
Woźny.
Jestem złotą rączką. W godzinę powiesiłem u siebie obrazki.
Niby na oko, a wyszło jak spod linijki.
I poczuł się pan taki męski.
Proszę przyjść jutro o 9:00.
- A teraz muszę wrócić do obowiązków. - Jasne.
Dziękuję.
- Niech będzie 8:00. - Tak jest.
Oczekuję od pani
ciężkiej pracy, dyscypliny i dokładnego wypełniania moich poleceń.
Rozumiem.
Doktorze Lopez, czy przede mną miał pan wiele pielęgniarek?
Tak.
Zaprezentuję pani mój sprzęt.
To jest perforator położniczy.
Serio? Wygląda jak szczypce do otwierania homara.
Wybacz, synu. Chciałem tylko coś zabrać.
Co takiego?
Co to jest? Pokaż mi.
To jest środek nawilżający. Do czego miałby ci być potrzebny?
- To nasza sprawa. - Ale mój środek.
Proszę im go dać.
Przez ciebie pielęgniarka podważa teraz mój autorytet.
Już dobrze. Ja i twoja matka czujemy się podochoceni,
a ostatnim razem bardzo nam pomógł, więc...
- Tato, nie w obecności damy. - Nie szkodzi.
W twoim wieku już nie przystoi.
Natychmiast to odłóż.
Przepraszam. Nie lubię, kiedy ktoś mi przerywa.
- Doktorze... - Już mówiłem, że nie mogę ci pomóc.
- Ale... - Nancy!
Chcesz urodzić bękarta – musisz radzić sobie sama.
Ja ręki do tego nie przyłożę. Opuść mój gabinet.
Że co?
Odbiło panu?
Nie można jej tak odprawić.
Mam prawo dobierać sobie pacjentów.
Ale jest pan tu jedynym lekarzem.
Epifania.
E-P-I-F-A-N-I-A. Epifania.
Wspaniale.
Tommy, przeliteruj „katharsis”.
Katharsis. K-A...
Dzieci, przywitajcie nowego woźnego, doktora Skinnera.
Dzień dobry, doktorze Skinner.
Cześć wam.
Jak leci?
Co mam robić?
Drzwi do schowka się zaklinowały.
Robi się.
Tommy, kontynuuj.
- Przeliteruj „katharsis”. - Panno Tate?
Nie da się ich otworzyć. Masz jakieś inne zadania?
Już się pan poddaje?
Nie poddaję się. Po prostu przechodzę dalej.
Czyli się pan poddaje.
Dzieci, co mówi o tym Szekspir?
„Tchórz umiera wiele razy. Człowiek waleczny kona tylko raz”.
Szekspir. Wnikliwa i pięknie wyrażona maksyma.
I co to niby znaczy?
Pójście na łatwiznę nigdy nie popłaca.
Może wyjaśnię to tak.
Obejdzie się bez muzycznych wyjaśnień.
Kiedy musisz zrobić coś Z całej siły staraj się
Radość czeka wielka Chłopców i dziewczęta
Którzy nie poddają się
W obliczu próby Bumelant bumeluje, bo
Nie bawi go to
Ale świat jest z tymi za pan brat
Którzy zawsze kończą wszystko Na tip-top
Czasem chcesz powiedzieć tak
„Na nic więcej nie stać mnie”
Ale na pół gwizdka wszak Nie da żyć się
No dobrze.
Więc dobrą radę ci przekażę Niechaj cię zachęca
Musisz zawsze starać się Z całego serca
Panna Tate ma rację. Nie da się żyć połowicznie.
- Albo być po części przyjacielem. - Dlaczego się pan poddaje?
Właśnie, dlaczego?
NIEUK
- Odczepcie się. Chodzi tylko o drzwi. - Na pewno?
Kiedy musisz zrobić coś
Z całej siły staraj się
Radość czeka wielka
Chłopców i dziewczęta
Którzy nie poddają się
W obliczu próby Bumelant bumeluje, bo
Nie bawi go to
Ale świat jest z tymi za pan brat
Którzy zawsze kończą wszystko Na tip-top
Czasem chcesz powiedzieć tak
„Na nic więcej nie stać mnie”
Ale na pół gwizdka wszak
Nie da żyć się
Więc dobrą radę ci przekażę Niechaj cię zachęca
Musisz zawsze starać się Z całego serca
Nie lubisz śpiewać? Ja też.
Jestem kiepski z muzyki.
Więc dobrą radę ci przekażę
Niechaj cię zachęca
Musisz zawsze starać się
Chociaż świat testuje cię
Musisz zawsze starać się
Z całego
Serca
S-E-R-C-A!
Serca!
Z czego oni się śmieją? To nie było zabawne.
WIELOWYZNANIOWY KIERMASZ WYPIEKÓW
PREZBITERIANIE - METODYŚCI
Skusi się pan na coś?
Co pastor poleca?
Większość wybiera sezamki Heleny Pritt
lub karmelowe ciasto ciotki Polly.
Niestety nikogo nie interesuje mój placek z rabarbarem.
Uwielbiam placek z rabarbarem.
Naprawdę? Ja też.
Myślałem, że jestem jedyny.
Nie każdy go doceni.
- Wezmę dwa. - Wspaniale.
Proszę, cieszmy się nim razem.
Dziękuję.
A co z twoją dietą?
Nie chcemy ściągać większych spodni ze strychu.
Przepraszam, Mildred.
Znalazłam cię!
Spokojnie, Nancy. Chcę ci pomóc.
Rozumiem, że to ojciec?
Tak jest. Marynarz Freddy Driggs.
Dziękuję za twoją służbę.
Jesteś w ciąży, a mieszkasz w szopie?
Rodzice nie chcą skandalu. Proszę im nie mówić o wizycie Freddy'ego.
Pragniemy się pobrać, ale jej mama nie akceptuje marynarzy,
bo w choinkę dużo klną. Przepraszam.
Nie mamy wyjścia.
Nie mam zamiaru was oceniać.
Chcę tylko, żeby wasza trójka była bezpieczna.
Który to miesiąc?
Nie wiem. Mam wiele pytań, ale nie wiem, komu je zadać.
Którędy dziecko wyjdzie?
Mam swoje przypuszczenia, ale wydają się kuriozalne.
Dziecko wyjdzie przez twoją pochwę.
Naprawdę?
Nawet ja nie używam takiego języka.
To terminologia medyczna. Nie ma się czego bać.
Spróbuję wam to prościej wyjaśnić.
Pochwa – to tam penis wchodzi
Jajniki tworzą komórki jajowe
W jądrach sperma się chłodzi
W szyjce macicy ma tory wyścigowe
Jajowód to miejsce ich spotkania
W macicy komórki się namnażają
Łożysko ze smakiem zajadają
Póki dziecko nie wyjdzie przez...
- Pochwę? - Zgadza się!
Śpiewajcie ze mną.
- Pochwa - To tam penis wchodzi
- Jajniki - Tworzą komórki jajowe
- W jądrach - Sperma się chłodzi
- W szyjce macicy - Ma tory wyścigowe
- Jajowód - To miejsce ich spotkania
- W macicy - Komórki się namnażają
- Łożysko - Ze smakiem zajadają
Póki dziecko nie wyjdzie wprost Przez pochwę
Niech to szlag!
To musi być to słynne przeczucie Skinnerów.
Staram się z całego serca.
Cóż, najwyraźniej drzwi pana pokonały.
Może jutro zwyzywa pan narzędzia?
Ty!
Nie strzelaj!
Ani myślę.
Galopem do kościoła ślubować z Betsy przed Bogiem.
Słucham?
Posłuchaj mnie, Patricku McDoogal McDonough.
Nie będziesz tu wpadał i wywijał bronią jak szaleniec.
Rozumiemy się?
Tak, psze pani.
Naprawdę tak nisko cenisz córkę,
że próbujesz zmusić mężczyzn do ożenku z nią?
- To prawda? - No cóż, myślałem...
Jakoś nie widzę, żebyś zbyt dużo myślał.
Wrócisz teraz do domu i przemyślisz swoje zachowanie,
a córce pozwolisz żyć po swojemu.
- Czy to jasne? - Tak, psze pani.
Mogę strzelbę?
Oddam ci ją, kiedy uznam, że coś z tej lekcji wyniosłeś. Drzwi.
Dziękuję.
Musi być ciężko być jedyną zdrowo myślącą osobą w tym mieście.
Nie są tacy źli. Ot, ugrzęźli w swoich zwyczajach.
Zachęcam ich, aby szli z duchem czasu, ale...
Słyszał pan o stanikach?
- Co nieco. - Wspaniały wynalazek,
który wyzwala kobiece biusty ze sztywnych gorsetów.
Uwielbiam go.
Ale Mildred i jej kwoki zabroniły ich noszenia. To niedorzeczne.
Pewnie. Staniki są najlepsze.
Musimy wydawać się prowincjonalni i zacofani
komuś tak obytemu ze światem jak pan.
Jak żyje się w wielkim mieście?
Cóż...
Nie!
- Przepraszam, nie chciałam... - Nie ma mowy.
Rozumiem, nie musi pan mówić.
Miłego wieczoru, doktorze Skinner.
Na przyszłość, Pete,
trzymaj się z daleka od wrzącej leguminy, dobrze?
Zwłaszcza z twoim szczęściem.
Zostałaś pielęgniarką. Gdzie jest lekarz?
Na rybach.
Po co tu przyszedłeś?
Jakby... Chciałem...
- Potrzebujesz pomocy. - Tak.
Serio? Nie wiem, czy kojarzysz, ale zerwaliśmy, a ja cię nienawidzę.
Wiem, ale tylko ty możesz mi pomóc. Proszę.
O co chodzi?
Przechodziłem przez most z każdą tutejszą kobietą.
Pamiętam.
Jedną przeoczyłem – Emmę Tate, bakalarkę.
Ona mnie stąd wydostanie.
Ona prawdziwie cię pokocha?
Nie wiem. Kiepsko mi idzie.
Rozmawialiśmy, rozległa się muzyka, a ona się wściekła.
- Miałeś zacząć śpiewać. - Wiem.
Josh, jesteś w musicalu. Takie właśnie są zasady.
Jak nie mówisz, to śpiewasz, a jak nie śpiewasz, to tańczysz.
A jak nie tańczysz?
Wracasz do mówienia?
Bo ja właśnie to chcę robić.
Musi być inne wyjście. Znasz się na musicalach.
Doradzisz mi coś? W jakim musicalu jestem?
Z jednej strony nie mam najmniejszej ochoty ci pomagać,
ale z drugiej naprawdę chcę zaszpanować ci wiedzą.
Cholera, niech będzie.
Nauczycielka i mały chłopiec. Fabuła podobna do Music Mana.
A ja kogo odgrywam?
Harolda Hilla. Wykolejonego narcyza do poprawki.
Albo to King and I.
- A ja jestem... - Wykolejonym narcyzem do poprawki.
Mam wrażenie, że to raczej twoja opinia.
- Musisz śpiewać. - Nie ma mowy.
Jak Music Man zdobył serce nauczycielki?
- Dał jej bratu trąbkę. - Po co?
Po „Shipoopi”. Nie wiem. Streścić ci fabułę?
- Ile masz czasu? - Nie trzeba. Trąbka, brat.
- To nie wystarczy.
- Siostro! - Jestem lekarką.
Chyba zaczęłam rodzić.
Dobrze, wejdźcie.
- Ale doktor Lopez... - Chrzanić go. Połóż się na kozetce.
Co ty robisz?
Przyda ci się pomoc.
Racja.
To było niesamowite.
- Ty byłaś niesamowita. - E tam.
- Naprawdę. - Dobra, byłam.
Ale muszę przyznać, że porody w musicalach są łatwe.
Po raz pierwszy przyjmowałam suche dziecko.
To było dziwne.
Bardzo mi pomogłeś. Dziękuję.
Nie ma za co.
Lepiej ruszaj na poszukiwania trąbki.
Masz rację.
Powodzenia.
- Wzajemnie. - Dzięki.
AKT URODZENIA IMIĘ: FREDDY JUNIOR
Dobrze słyszałem?
Wbrew moim nakazom przyjęła pani poród Nancy?
Tak, jestem lekarką.
Tak jest! A wie pan, co należy do naszych obowiązków?
Pomaganie ludziom.
Nie miała pani prawa.
To mój gabinet i ja ustalam zasady.
A to jakim cudem trafiło do sypialni rodziców?
Dałam im to.
Nie ma pani żadnych granic. Żadnej przyzwoitości.
Ja nie zachowałam się przyzwoicie?
Odmówił pan pomocy kobiecie w potrzebie.
Za przeproszeniem, w nosie mam to, jak szalenie jest pan przystojny.
Myli się pan w kwestii Nancy,
swoich rodziców i całej reszty.
Jeśli oni chcą uprawiać seks, to panu nic do tego.
Powiem więcej!
Nie tylko będę ich zachęcać do miłosnych harców,
ale nauczę ich sposobów na ulepszenie ich pożycia –
każdej pozycji z Kamasutry.
Przyjemności dla samej przyjemności.
W przeciwieństwie do pana, zaznają prawdziwego życia.
Zebraliśmy się tu dziś, aby pożegnać starego doktora Lopeza,
który odszedł od nas niespodziewanie
podczas wykonywania czegoś, co nazywane jest „głębokim sztychem”.
Wszyscy jesteśmy pogrążeni w smutku,
ale rodzina Lopezów doświadczyła go aż zanadto.
Zaledwie dwa lata temu żegnałem stąd ukochaną żonę Jorge – Normę.
Co mamy począć, gdy dotyka nas taka tragedia?
Gdy trudno jest dostrzec Bożą miłość?
A nadzieja jest tak odległa?
Jak się czujesz?
To moja wina.
To ja go zachęcałam, żeby poszerzył seksualny repertuar.
Zawał był nieunikniony. Jego serce było tykającą bombą.
Może i tak.
To jest ten twój doktor?
Umiarkowanie atrakcyjny, jak na gościa w tym wieku.
Jak ci idzie z nauczycielką?
Nigdzie nie ma trąbek.
Nadal nie rozumiem, jak to ma mi pomóc.
Miłość w musicalach nie zawsze jest logiczna.
Dlatego podstawą fabuły są piosenki.
Nie będę śpiewał.
Czy wykorzystujemy swoje życie w pełni?
Czy starcza nam odwagi, by podążać za sercem?
Czy wykorzystujemy w pełni Boże błogosławieństwa?
Ma rację, prawda? Należy podążać za głosem serca.
Chciałbym. Zrobiłbym to. Ale...
Nasz krótki pobyt na ziemi jest darem od Boga.
Nie jest Jego wolą, byśmy zmarnowali choćby minutę.
Wie panienka co?
Zgadzam się.
Mędrzec powiedział: „Gwiazdy świecą zawsze,
- ale widać je tylko nocą...” - Ale nie teraz.
Pastorze, chciałbym coś powiedzieć.
Proszę, burmistrzu.
Wielebny ma rację.
Życie jest drogocenne i nie powinniśmy go marnować.
Dlatego...
chcę wyznać coś, co ukrywałem od lat,
bo brakowało mi odwagi.
Florence,
najdroższa, tak bardzo cię kocham.
Ale...
jestem homoseksualny.
Że co?
Jestem homoseksualny
To już fakt niepodważalny
Pociągają mnie mężczyźni
Nie wy, jesteście banalni
A ja jestem homoseksualny
Florence, zaczekaj!
- Cześć, Carson. - Dzień dobry.
Mam coś dla ciebie.
Co to?
Mirliton. Pewnie wolałbyś trąbkę, ale nie idzie żadnej dostać.
Poza tym mirliton jest lepszy, bo nie trzeba się uczyć gry na nim.
Dmuchasz, a muzyka sama wychodzi.
Będę pośmiewiskiem.
- Czemu tak uważasz? - Bo zawsze nim jestem.
Jestem wyrzutkiem. Nie pasuję do reszty.
Wiem, co czujesz.
- Naprawdę? - Tak.
Ja też nie pasowałem do reszty studentów.
Nie było więcej takich jak ja.
Jeśli mam być szczery, czasem czułem się bardzo samotny.
- Ale stwierdziłem: „Chrzanić ich”. - „Chrzanić ich”?
Zrozumiałem, że ich zdanie się nie liczy.
Liczy się tylko to, co ja myślę.
Pilnie się uczyłem, zostałem lekarzem
i mam teraz mnóstwo przyjaciół.
Włącznie z Carmelo Anthonym, sławnym koszykarzem.
Zoperowałem mu kiedyś kolano, a on dał mi bilety w pierwszym rzędzie.
Takie wejściówki chodzą po 2500 dolarów.
Właśnie. No dalej.
Spróbuj.
Dobrze.
Udało się! Zagrałem!
- Siostro! - Tak?
Doktor Skinner dał mi najwspanialszą rzecz!
Mirliton! Spójrz, potrafię grać!
Wspaniale!
O kurka, zadziałało.
Doktorze?
Wszystko dobrze?
Przepraszam. Tak tylko rozmyślałem.
Przytłaczający dzień.
Nie wiedziałam o pańskiej żonie.
Przykro mi. Musiał pan ją bardzo kochać.
Tak.
Jest mi też bardzo przykro z powodu pańskiego ojca.
Gdyby nie ja, wciąż by żył.
Nie możesz się obwiniać.
Nigdy.
Dzięki tobie jego ostatnie dni przepełnione były radością i miłością.
Ja się do tego nie przyczyniłem.
Ja, doktor Jorge Sebastian Federico Lopez,
jestem apodyktycznym perfekcjonistą.
Nienawidzę siebie za to. Naprawdę.
Cóż, są też tego dobre strony.
Tak sobie powtarzałem.
Tymczasem zamieniałem życie bliskich w udrękę.
Ty mi się sprzeciwiłaś, mówiąc wprost to, co myślisz.
Oczywiście, na początku byłem oburzony,
ale teraz zrozumiałem...
że miałaś rację.
A ja się myliłem. We wszystkim.
Żadne wyznanie z ust mężczyzny jeszcze mnie tak nie rozpaliło.
Odmieniłaś mnie, Melisso.
Dziękuję.
Jak to działa?
Jakieś postępy?
Żadnych.
Jestem najgorszym woźnym w historii. Od tygodnia nic nie naprawiłem.
Ale pomogłeś Carsonowi.
Dziękuję, że z nim porozmawiałeś.
Ciężko mu jest dorastać bez rodziców.
Staram się nauczyć go najważniejszych rzeczy.
Współczucia, prawości i tego, że powinna być jeszcze trzecia rzecz.
Ale jednocześnie tak wiele mu zabrałam.
Nie zadręczaj się tak.
To świetny dzieciak. Ty go takim wychowałaś.
Wielu uważa inaczej.
A kogo to obchodzi?
Do pięt ci nie dorastają.
Jesteś inny, niż sądziłam.
Doktorze?
Wyznanie burmistrza mnie zainspirowało.
Wiem, że to niespodziewane, ale nie chcę tracić ani minuty.
Niespodziewanie zapominam wszystko
Co dotąd zajmowało głowę mą
Naraz chcę planować weselisko
Choć zdaje się to myślą szaloną
Nie ma sensu tu deliberować
Co i jak, i czemu, kiedy, gdzie?
Naraz zrozumiałem, że cię kocham
I teraz tylko to liczy się
To niespodziewane, wiem.
Ale po wydarzeniach z pogrzebu
nie chcę już niczego ukrywać.
Niespodziewanie wiedza uzbierana
Niewystarczająca okazuje się
Naraz pragnę zawołać kapłana
Choć dotąd temu opierałam się
Nie ma sensu tu deliberować
Co i jak, i czemu, kiedy, gdzie?
Naraz zrozumiałam, że cię kocham
I teraz tylko to liczy się
Nie ma sensu tu deliberować
Co i jak, i czemu, kiedy, gdzie?
Naraz zrozumiałem, że cię kocham
I teraz tylko to liczy
Się
Kiedy musisz zrobić coś
Z całej siły staraj się
Radość czeka wielka
Chłopców i dziewczęta
Którzy nie poddają się
Więc dobrą radę ci przekażę Niechaj cię zachęca
Musisz zawsze starać się Z całego serca
Więc dobrą radę ci przekażę
Niechaj cię zachęca
Musisz zawsze starać się
Chociaż świat testuje cię
Musisz zawsze starać się
Z całego
- Serca - S-E-R-C-A!
Napisy: Daria Okoniewska