LORNE MICHAELS PRZEDSTAWIA
CZTERY LATA I DWA MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
Cudownie.
Zwykle nie mówię tego po pierwszym razie z chłopakiem,
a przez „chłopaka” rozumiem faceta, mężczyznę w stosownym wieku.
Jednak chciałabym dać znać, że nie miałabym nic przeciwko,
jeśli byłaby to jednorazowa przygoda.
A jeśli miałaby to być wielorazowa przygoda, to też dobrze.
Tak więc, no.
A ty jak się na tę kwestię zapatrujesz?
To nie jest przygoda na jedną noc.
A więc... na dwie?
Melisso, jesteś zachwycająca, zabawna, a do tego jesteś lekarką.
Może na dwie noce. Może na trzy.
Kto wie? Może to przygoda na całe życie.
Ale czy moglibyśmy skupić się na tym, co jest teraz?
Dobrze.
Jestem w tym świetna.
No dobrze. Czyli co, dwie noce?
Dwie noce. Cała wieczność. Albo cokolwiek pomiędzy.
Psuję nastrój, co nie?
Czemu nie możemy przejść na drugą stronę?
- Wiesz... - Co?
To jakieś szaleństwo.
Nadal próbuję to jakoś ogarnąć.
Ale według tego skrzata nie łączy nas prawdziwa miłość.
Nie kochasz mnie?
Oczywiście, że cię kocham.
To o co ci chodzi?
O nic mi nie chodzi.
Widać jakaś kosmiczna siła wydała wyrok na naszą niekorzyść. I tyle.
Chcesz zakończyć związek, bo jakiś krasnal tak powiedział?
Nie, próbuję tylko wykombinować, jak wrócić do normalnego świata.
Ale nie jako para.
Tak już próbowaliśmy.
Czyli co? Chcesz spróbować z kimś innym?
Błagam, zrobię wszystko, tylko nie śpiewajcie.
Właśnie, musimy coś sobie wyja...
Tak jak każdy pług Wyszczerbi się na kamieniu
I nie ma ryby bez ości
Tak jak słońce ulega zaćmieniu
Tak bez sprzeczki
Nie ma miłości
Możecie nas zostawić?
Prosimy.
Najpierw ona mu dopieka tak jak umie
On odpłaca pięknym za nadobne jej
Ona złości się, bo on jej nie rozumie
A on jej daje klapsa, że hej!
Nie! Tak nie można.
Chyba że za zgodą.
To tylko ko-ko-kochanków spór
Bo choć się sprzeczacie To przecież nie zrywacie
Koniec już, już, już tych bzdur
Toż to tylko kochanków spór
Najpierw on:
Nie będę się w to bawił.
Potem ona:
Nie masz ochoty gadać – szok!
Później on:
O co ci chodzi?
Na co ona:
Dokładnie o to, co usłyszałeś.
Wtedy on:
Nie potrafię przy nich.
A ona na to:
Ty nigdy nie potrafisz.
Z tym wiążą się zaloty Że drzecie z sobą koty
- Idziemy stąd. - Popieram.
Adam z Ewą trosk nie mieli wcale
Rajskie życie toczyło im się gładko
No nie!
Póki Adam nie rzekł: „Wybacz, ale
Czy to ty obgryzłaś mi jabłko?”
To tylko był
Kochanków spór
Bo choć się kłócicie To się nie rozchodzicie
Koniec już, już, już tych bzdur
Toż to tylko kochanków spór
Najpierw ona:
I co, poszukasz sobie innej?
Potem on:
Nie będę się kłócił w rytm muzyki.
Później ona:
Po prostu odpowiedz.
Na co on:
Tak! Jeśli dzięki temu stąd ucieknę.
Wtedy ona:
Wiedziałam!
A on na to:
Istne Żywe trupy w świecie Glee.
- Obejrzałeś Glee? - Pobieżnie.
Toż to tylko
Kochanków spór
Jasna cholera.
Bo choć się wadzicie To związku nie kończycie
Koniec już, już, już tych bzdur
Toż to tylko kochanków spór
On uprze się jak osioł Ona dosyć ma kolacji
Są jak garnek i jak kocioł Oboje pewni swojej racji
A kiedy wszystko szlag już wziął Całują się w cieniu akacji
Czy to jest prawdziwa miłość?
Co?
Czy uważasz, że łączy nas prawdziwa miłość?
Nie.
Nie. Dobrze wiedzieć.
Co to w ogóle znaczy „prawdziwa”? Jakby był jakiś idealny wzorzec miłości.
Może to jakiś wymysł!
Trudna nie znaczy nieosiągalna.
Miłość wymaga pracy, ale ty nie masz na to ochoty.
Wiesz co? Mam dosyć. To koniec.
- Mel. - Mówię poważnie! Zrywam z tobą.
Szukaj sobie prawdziwej miłości u kogoś innego, bo ja pasuję.
To koniec. Jesteś do bani.
Nienawidzę cię. Obyś zdechł.
- Mel. - Przestań mi tu Melować, kretynie!
Tak się właśnie kończy
Tak się kończy kochanków
Spór
Panienka Melissa.
O, pan burmistrz. Przepraszam, ja tylko...
Wszystko w porządku? Płakałaś?
Podejdź. Co się stało?
Proszę się nie przejmować.
Jako burmistrz przejmuję się wszystkim, co dzieje się w miasteczku.
Co cię trapi?
Zerwałam z Joshem.
O nie. Może to tylko sprzeczka?
Nie, na pewno nie.
To koniec naszego związku.
Melisso, tak mi przykro.
Myślałam, że to ten jedyny.
Widać...
Nie wiem.
Teraz cierpisz, ale twoja żałość kiedyś minie.
Wkrótce zapomnisz o Joshu i znajdziesz lepszego absztyfikanta.
To nie takie proste.
Tego nie powiedziałem.
Ale jestem pewien, że tak się stanie.
Miłość gdzieś na ciebie czeka
Pewnego dnia porwie cię jak rzeka
Tak jak słońce Codziennie na niebo ucieka
Tak na ciebie miłość gdzieś czeka
Mam usiąść...
A gdy go znajdziesz
Nie zabrzmią dzwony
Anielskie tony
Nie wskażą drogi
Lecz gdy go znajdziesz
Głos twojej duszy
Strach wszelki skruszy
Prąc do zjednania
On uśmiechnie się, ujmie twoją dłoń
I poczujesz wnet upojenia toń
A gdy pojmie cię w silne ramiona swe
W mig zauważysz jak Krew w twoich żyłach wrze
Nareszcie miłość zakazana
Nie musi być już ukrywana
Miłość gdzieś na ciebie
Czeka
Burmistrzu, jest pan tęczowy?
Staram się.
Dewiza Schmigadoonu brzmi: „Zawsze dążymy do pokoju i szczęścia”.
Próbuję inspirować miasto radością we wszystkich kolorach tęczy.
Choć bywa to niełatwe.
Życie potrafi dokuczyć.
Przychodzę tu w chwilach, w których chciałbym być tęczowym sobą...
ale nie mogę.
Panie burmistrzu, tak mi...
Zasypuję cię swoimi troskami,
a to ty potrzebujesz pocieszenia.
Rozmowa z panem już mi pomogła.
To dobrze, bo wiesz co?
Każdy mieszkaniec Schmigadoonu zasługuje na prawdziwą miłość.
Tak, ma pan rację.
Za znalezienie prawdziwej miłości.
Repryza.
Miłość gdzieś na ciebie
Czeka
Wybacz, Pete.
Czeka
Dzień dobry, panie Skinner.
Cześć. Betsy, prawda?
Zapamiętał pan.
To moje siostry: Laurey, Carrie,
Nellie, Fiona, Cindy i mała Tootie.
Czy to ten pan opowiedział żart o kamieniu?
Tak, to on.
Proszę opowiedzieć go raz jeszcze.
Co, że spałem jak kamień?
Mówiłam, że jest zabawny.
Tak mi przykro z powodu waszego rozstania.
Ale może na dzisiejszej licytacji znajdzie pan dla siebie nowy kosz.
Nie, ja...
Znaczy się... Co... Jaki...
Jaki kosz?
W trakcie dorocznej aukcji koszy zbieramy na nowe książki do biblioteki.
Stare spaliła żona pastora.
Panny szykują kosze piknikowe, a kawalerowie je licytują.
Ten, kto da najwięcej, wygrywa kosz i kolację z panienką.
A może nawet wyjątkowy deser.
Kosze nie są podpisane,
więc nikt nie zgadnie, który kosz jest mój – choćby chciał.
To jak, panie Skinner? Przyjdzie pan?
- Prosimy! - Tak, prosimy!
Dobrze, w porządku, przyjdę.
Żeby wesprzeć bibliotekę.
I mówcie mi „doktorze Skinner”.
Doktor? O rany!
Zmykać mi stąd!
Krzesła same się nie rozstawią.
Do widzenia, doktorze.
Miło było poznać.
Mój kosz będzie na pana czekał.
Owinęłam go różową, aksamitną wstążką. Pachnie brzoskwiniami i słodkim kremem.
Do zobaczenia.
Sprzedajesz teraz popcorn?
Pomyślałem, że zajrzę na aukcję koszy.
Żartujesz sobie?
Zerwaliśmy dwie godziny temu, a ty już lecisz na aukcję koszy,
na której mężczyźni licytują kobiety jak bydło.
Wspieramy bibliotekę.
Niech zgadnę. Masz na oku tę światłą kelnereczkę,
która uśmiała się z kamiennego snu?
Myślę, że rozbawił ją mój ton.
Jesteś taki oczywisty. Nieważne. Zabaw się z tym nastoletnim banałem.
Nie jest nastolatką.
Ja tylko próbuję się stąd wydostać. Ty nie?
Robię, co tylko mogę.
Gdybym tylko wiedziała, że wystarczy śmiać się z byle czego.
Jesteś niesprawiedliwa.
Ty też tu utknęłaś.
W prawdziwym świecie to nie przejdzie,
ale skoro oboje utkwiliśmy tutaj, to może powinnaś zrobić swój kosz.
Serio? Żeby kupił mnie dziad z czterema zębami?
Podziękuję.
W takim razie lepiej się tu rozgość.
A teraz, jeśli pozwolisz, mam kosz do wylicytowania.
Szałowy melonik.
Zazdrościsz.
Chyba ty!
Aukcja koszy piknikowych.
Panienka tego nie pije.
To poncz dla jegomościów.
Zakrapiany.
Dzięki za ostrzeżenie, strażaku Larry.
Już pora! Już pora! Możemy zaczynać aukcję!
Co to za dzieciak?
Ma za zadanie wszystko zapowiadać?
To Carson, brat belferki Tate.
Rodzice im umarli, więc wychowuje go sama.
Nikt biedaka nie lubi.
Wszystko przez to, że język nie mieści mu się w gębie.
Panowie, czas potrząsnąć kiesą i wesprzeć bibliotekę.
W odkupieniu książek, które niedawno zniszczono.
- Były nieprzyzwoite. - Słucham?
To były wielkie dzieła literatury.
Chaucer, Wolter, Balzak.
- Nie ma męża! - Wystarczy tego trajkotania.
Wszyscy znacie zasady.
Nie powinniście wiedzieć, za którym koszem stoi jaka panna.
Ale jeśli ukochana szepnęła wam, jak wygląda jej kosz, mnie nic do tego.
Wydaje mi się, czy czuję ciasto agrestowe?
Ile dostanę za te delicje?
- Dwa ósmaki od Prestona. - Trzy ósmaki!
Cztery z tyłu od Barnaby!
Widzę pięć, dziękuję. Sześć! Sześć ósmaków!
Po raz pierwszy. Po raz drugi.
Sprzedany Jeremiaszowi z przodu!
- Ile to ósmak? - Dwanaście i pół centa.
Po co ktoś wymyślił nazwę dla dwunastu i pół centa?
Ile dostanę za ten? Dwa ósmaki.
Trzy ósmaki. Cztery. Pięć. Sześć. Siedem ósmaków.
Sprzedany dżentelmenowi w kapeluszu.
Sprzedany wujowi Otisowi.
Sprzedany Enochowi ze Schmigawieści.
Sprzedany Curly'emu za pięć.
Sprzedany Marcellusowi za trzy.
Został nam tylko jeden kosz.
Coś mi podpowiada, że ten będzie wielce popularny.
Ile dostanę za tę perełkę?
- Dwa ósmaki! - Cztery!
- Cztery, dziękuję. - Cholewcia.
- Sześć ósmaków! - Dwa dolary!
Dwa dolary?
Jeszcze nigdy tyle nie dano.
Dwa dolary po raz pierwszy...
Dwa dolary i dwa ósmaki!
No to policytowane.
Wygląda na to, że kosz trafi do Henry'ego za dwa dolary i dwa ósmaki.
Po raz pierwszy, po raz drugi.
Proszę poczekać, burmistrzu.
Dwadzieścia dolarów.
Sprzedany nowoprzybyłemu panu Skinnerowi za 20 dolarów.
To doktor Skinner.
- Na marginesie, ja też jestem lekarką. - Jako kobieta?
Mogę śmiało powiedzieć, że aukcja odniosła niebywały sukces.
- Dzięki naszym licytantom... - Chwilunia.
Wybaczcie, przepraszam.
To jeszcze nie koniec aukcji.
Przygotowałaś swój kosz, panno Melisso?
To ja jestem koszem, misiaczku.
Chyba nie zrozumiałaś zasad aukcji.
Wręcz przeciwnie. Dobrze wiem, jak to działa.
Ci napaleni popaprańcy licytują kobiety, jakby były kawałkami mięsa.
Zaskoczę was.
Ten kawałek mięsa posiada mózg.
Na dodatek wypełniony myślami i pomysłami.
Zaczynamy imprezę.
Kto ma ochotę na ten mięsny kosz?
Mel, zejdź stamtąd, proszę.
Sam sobie stąd zejdź. Po prostu jesteś zazdrosny.
A właśnie! Tam, skąd pochodzimy, 20 dolarów to tyle co nic.
Starczy na średnią pizzę, więc się tak nie podniecajcie.
No dobrze, zatem...
zacznijmy licytację od dwóch ósmaków.
Dostanę dwa?
Dwa na początek.
To może jeden? Jeden ósmak za uroczą pannę Melissę.
Pięć centów?
Mamy pięć centów!
Nie, ja tylko chciałem zapytać, bo nie rozumiem – ciasto jest?
Nie, dostaniesz coś lepszego.
- Tort? - Nie.
Silną, niezależną kobietę, która już nigdy nie będzie mierzyła zbyt nisko.
To kto chce mnie kupić?
- Henry! - Nie, ja też mam pytanie.
Czy panienka będzie skłonna upiec kiedyś ciasto?
Nie! Żadnych ciast ani przetworów. Licytujecie wyłącznie mnie.
No co jest?
Jestem atrakcyjna, wykształcona.
Dobrze zarabiam. Jestem wolontariuszką, a przynajmniej zamierzam być.
I jestem zabawna. Stul dziób!
Dobrze o tym wiesz!
No dalej! Zaczynajcie.
Panowie,
dla dobra biblioteki.
Dwa dolary.
Wszystko, co mam.
Danny Bailey daje dwa dolary. Raz, dwa i sprzedana!
Widziałeś?
Ten przystojniak kupił mnie za dwa dolary.
Sypnąłeś groszem, Danny Bailey.
Cóż, to było ciekawe.
Jak widać, oznaczenia na misach z ponczem nie działają.
Miłego wieczoru.
NIE KRĘPUJ SIĘ! TUNEL MIŁOŚCI
Trzymał mnie pan w niepewności.
Nie podobają mi się ci nowi przybysze i ich nowomodne pomysły.
Nie pasują tutaj.
- No nie wiem. - Wiem, że nie wiesz, dlatego ci mówię.
Muszą odejść.
- Danny Bailey. - Przyznaję się do wszystkiego.
A co z domniemaniem niewinności? Możesz też podważyć dowody.
Prokuratura nawaliła. Sprawę umorzono.
Podoba mi się tu.
Dobrze się bawisz? Ja też.
Dużo lepiej niż Josh i ta głupiutka kelnerka.
- Nie sądzisz? - Tak sądzę.
Podoba ci się ten pluszowy miś?
Jest dziwny.
- Chcesz go? - Tak.
- Wygrasz go dla mnie? - O nie.
Jesteś silną, niezależną kobietą. Sama go wygrasz.
KAŻDY WYGRYWA! SPRAWDŹ SWOJE UMIEJĘTNOŚCI
Zaraz, to prawdziwa strzelba?
Tak.
Lewą ręką trzymaj lufę u podstawy,
a palec połóż na spuście.
Ostrożnie.
Jeśli odpowiednio pociągniesz – nawet delikatnie – wystrzeli.
Kontroluj uścisk i pamiętaj –
został stworzony, by eksplodować.
- Danny? - Tak, Melisso?
To może być nieco skomplikowane,
bo nie myślę już trzeźwo w kategoriach przyzwolenia,
ale w głowie mam tylko to, jak cudownie pachnie twoja szyja
i że własną matkę rzuciłabym pod autobus,
byle tylko móc cię dosiąść.
Jesteś zabawna, dziecino. Czym jest autobus?
Wygrałaś.
Cały twój, Melisso.
Nawet to, jak...
wypowiadasz moje imię sprawia, że trzęsą mi się nogi.
To dla mnie coś nowego.
Zwykle jestem zrównoważona i racjonalna.
W to mi graj!
- Słucham? - Tak jest.
Lubię samodzielnie myślące kobiety. Chociaż czasami...
lepiej się zapomnieć.
Co teraz czujesz?
A niech mnie! Dostałam piosenkę?
Moją własną piosenkę? Nie może być!
Jeśli chodzi o miłość i romanse
Zawsze starannie obliczałam szanse
Sztywniejsza od żabci w formaldehydzie
Teraz dam ponieść się przygodzie
Jest nawet w mojej tonacji.
A co z drogą, którą obrałaś?
Jest dla mięczaków
Ponoć nigdy z niej nie zbaczałaś
Daj mi parę buziaków
Zawsze ze swym sumieniem w zgodzie
Lecz teraz dam ponieść się przygodzie
Śpiewająco, śpiewająco
Idzie mi to śpiewająco
Ciekawe, jakie nowe smaki tu odkryję
Te spodnie sięgają ci niemal po szyję
A co z byciem grzeczną?
Dziś będę psotnicą
Oddaną sprawie i skuteczną?
Ale powiało kaplicą
Pokaż mi to Czego odmawiałam na co dzień
Pora dać ponieść się przygodzie
No to kawałek się przeszliśmy.
Pomyślałam, że dobrze będzie uciec.
Zwłaszcza od bezdusznej panny Melissy.
Nie rozmawiajmy o Melissie.
Biedaku.
Musi pan bardzo cierpieć.
Ale bez obaw. Betsy sprawi, że doktor zaraz poczuje się lepiej.
Co pan na to?
Nie krępuj się.
Uwielbiam to miejsce.
Uczniowie liceum nazywają je „Dziewiczym Szczytem”.
To tutaj przychodzą na „pikniki”.
Nie żebym tu bywała.
Ale jeśli byś tu bywała,
byłoby to bardzo dawno temu,
bo wtedy chodziłaś jeszcze do liceum.
Prawda?
Spójrz! Huśtałam się na niej tego lata, kiedy skończyłam 14 lat.
Mam wrażenie, jakby to było wczoraj.
Ale nie było, prawda?
A tam rośnie wyjątkowe drzewko, które papa zasadził w dniu moich urodzin.
O nie.
Jesteś bardzo młoda.
Myślę, że powinniśmy ustalić pewne zasady dotyczące tego,
do czego może między nami dojść.
Doktorze Skinner,
skąd myśl, że dojdzie do czegokolwiek?
Ma pan o mnie błędne wyobrażenie.
Inne dziewczęta uśmiechają się zalotnie
Kiedy tylko zauważą jakieś spodnie
Wraz z zachodem słońca Przestają się pilnować
Lecz ja chcę cnotę do ślubu zachować
Dobrze wiedzieć, bo jest pewna sprawa.
Jesteś zbyt młoda...
Inne dziewczęta odsłaniają ciało
Żeby chłopcom w głowach zaszumiało
Pozwalają na to, za co powinny strofować
Lecz ja chcę cnotę do ślubu zachować
Dostaję jakby sprzeczne sygnały.
Kochanie, jesteś jak narkotyk
Tracę już zmysły
Obyś wciąż poczuła mój dotyk
Moje opory prysły
Chcesz sprawdzić, co jest w środku?
Tak.
Pora na przejażdżkę
Kotku
Ale po co czekać?
Lepiej zacznij się oświadczać.
Najpierw ona mu dopieka tak jak umie
On odpłaca pięknym za nadobne jej
Ona złości się, że on jej nie rozumie
A on jej daje klapsa, że hej!
To tylko ko-ko-kochanków spór
Bo choć się sprzeczacie To przecież nie zrywacie
Koniec już, już, już tych bzdur
Toż to tylko kochanków spór
Najpierw on
Potem ona
Z tym wiążą się zaloty Że drzecie z sobą koty
Adam z Ewą trosk nie mieli wcale
Rajskie życie toczyło im się gładko
Póki Adam nie rzekł: „Wybacz, ale
Czy to ty obgryzłaś mi jabłko?”
To tylko był
Kochanków spór
Bo choć się kłócicie To się nie rozchodzicie
Koniec już, już, już tych bzdur
Napisy: Daria Okoniewska