LORNE MICHAELS PRZEDSTAWIA
Przyj! Dobrze! Tak trzymaj!
Jeszcze raz, przyj!
Dasz radę, Holly!
Powiedz jej, że da radę.
Ted mówi, że dasz radę.
PIERWSZE SPOTKANIE
Ja załatwiam to kopniakiem.
- Mówisz? - Tak.
W to miejsce.
Jeśli chcesz, mogę cię wyręczyć.
Od podstawówki radzę sobie sama, więc...
Czyli co, jeden kopniak, a potem stanie się magia?
DOKŁADNIE ROK PÓŹNIEJ
To był najlepszy rok mojego życia.
Nigdy nie sądziłam, że może mnie z kimś aż tyle łączyć.
Mam w tobie obrońcę i powiernika.
Mogę się przed tobą otworzyć, bo mnie nie oceniasz i zawsze wspierasz.
Kocham cię. Za nas.
Czuję to samo.
No co?
„Czuję to samo”?
No tak. Stukniemy się?
To nasza pierwsza rocznica. Spodziewałam się czegoś więcej.
Przepraszam, zerkną państwo na tacę deserów?
Jasne, czemu nie?
Szczęśliwej rocznicy.
DOKŁADNIE TRZY LATA PÓŹNIEJ
27 KROKÓW DO WSPANIAŁEGO ZWIĄZKU
Nie, to moje.
DOKŁADNIE DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Czym jest Miłosny Szlak Świętego Serca?
Sześć lat temu zauważyliśmy z Joanną coś,
co nas bardzo podłamało.
Tyle par się ze sobą rozstaje.
Świat przepełniają złamane serca.
Dlatego szukaliśmy z Marvem sposobu
na odłączenie par od świata i ponowne połączenie ich ze sobą.
Zanim wyruszycie w drogę, sprawdźcie, co dla was przygotowaliśmy.
W mieszkach miłości.
Najważniejsze są serca z waszymi imionami, wyrzeźbione ze świętego kamienia Chippewa.
Codziennie przekazujcie je swojej połówce, kontemplując, co właściwie oznacza
- oddanie komuś serca. - Śliczne.
Możecie zbaczać ze szlaku, ale nie odchodźcie od niego za daleko.
W lesie nie ma zasięgu.
Nie chcemy, żeby ktoś się przekręcił.
Jasne.
Mówię poważnie, parę osób ostatnio zginęło.
Wykorzystajcie ten czas, aby pogłębić wiążące was uczucie.
Nie martwcie się chmurami.
Niebo wkrótce się rozjaśni. Przez resztę tygodnia będzie słonecznie.
- Mel! - Zostaw mnie!
Miałem na myślę rezygnację z wędrówki, a nie z naszego związku!
Daj już spokój! Błądzimy od kilku godzin, nie mamy zasięgu, jesteśmy przemoknięci,
a ty jeszcze się o coś wściekasz.
„O coś”?
Zgubiłeś moje serce.
Dałam ci je, a ty je zgubiłeś.
Mel, to był kamień.
To był symbol. Dając ci go, nadałam mu znaczenie.
Na pewno ci go nie oddałem? Sprawdź w plecaku, bo jestem pewien...
To czemu ja mam twoje serce?
No dobra, to co? Mam iść i go szukać?
Dobrze, zrobię to. Przetrząsnę cały las
w poszukiwaniu kamienia z rowkiem – tego właśnie chcesz?
Tak.
Skarbie, to tylko kamień.
Po co my to robimy, skoro ty się nawet nie starasz?
Ja nawet nie wiem, po co w ogóle to robimy.
- Nie chcesz ulepszyć naszego związku? - Nasz związek ma się dobrze.
Ma się... dobrze.
Czy wszystko musi być idealne? Nie może być wystarczające?
Pewnie, udawaj, że nic się nie dzieje.
Tak jest łatwiej.
Wykończy mnie to.
Zaraz, co to było?
- Dzwony? - Też je słyszysz?
To są dzwony, które słyszysz tylko ty?
Za mostem musi być jakieś miasto.
Też widzisz most?
Darowałbyś już sobie.
To było dziwne.
Przestało padać.
„Schmigadoon”?
DĄŻYMY DO POKOJU I SZCZĘŚCIA
Marzę tylko o normalnym kibelku.
A te sztuczne rośliny?
Może oszczędzają wodę.
A to co?
I czemu zewsząd słychać muzykę?
Witajcie w naszej mieścinie
Gdzie przyjaciół czeka na was lik
Nikt tutaj nie smuci się
Cześć wam.
Witaj, Pete.
Pewnie się zastanawiacie, jak nazywamy
To magiczne, najpiękniejsze I najwspanialsze miejsce, jakie znamy
Co jest grane?
Może to taka atrakcja. Jak skansen w Williamsburgu.
Schmigadoon
Tonie rok cały wśród słonecznych łun
Nęci zapachem kwiecistych lagun
- Nie mamy biletów, nie płaciliśmy za to. - Przestań, niech śpiewają.
Schmigadoon
Ostoi i ciepła prawdziwy biegun
Idylli i szczęścia klarowny zwiastun
Gdzie każdy człek i zwierz swoją rolę ma
A chłop wesoło ciężki pług swój pcha
Drzewa rosną wysoko W miasteczku Schmigadoon
- To uroczę. - Urocze? Czuję się jak w Kulcie.
Emma Tate, belferka prężna Czasu w szkole nie zmitręża
28 lat i wciąż niezamężna
Farmer McDonough syna chciał Jednak los mu same córki dał
Jak którą tkniesz, to w skórę dam
Wybacz, Pete!
Larry Bean każdy pożar zdławi
Helen Pritt chór nasz prowadzi
Doktor leczy, gdy coś boli
A ja wkraczam, jak to spartoli
Wkracza, jak on to spartoli
Czy Pete'owi nic nie jest?
Henry Brown nas ochładza
Madam Vina nam doradza
W szopie siedzi Buford Riggs
W świniach wzbudzam strachu kwik
Wzbudza strachu kwik
To burmistrz!
- To się nigdy nie skończy. - Cicho, to burmistrz.
Jako burmistrz Schmigadoonu
Jestem dumny z naszego podejścia
Motto miasta brzmi:
Zawsze dążymy do pokoju i szczęścia
Motto miasta brzmi:
Zawsze dążymy do pokoju i szczęścia
Jednak...
To pani Layton.
Jeśli Schmigadoon ma się ostać
Nieskazitelnie czysty musi pozostać
Ojców ta ziemia i naszych dziadów
Musi przestrzegać boskiego ładu
I wszyscy!
Schmigadoon
Gdzie południe obwieszcza dzwonów bim, bam, bum
A dostawca Wells Fargo Przywiózł mi harpun
Wybacz, Pete.
Gdzie mężczyźni mogą marzyć do woli
A kobietom u ich boku trwać przystoi
Przyjmie w swe mury każdego I małego, i dużego
Nikt tu nie leje wody Parasol jest do ochłody
Nazywamy to miejsce
Schmiga
S-C-H-M-I-G-A-D-O-O-Och!
Schmigadoon!
Zrobiliście to.
- Możemy iść? - Już?
Wiesz, że nie cierpię musicali. Są kompletnie nieżyciowe.
Ale magiczne młoty już ci nie przeszkadzają.
To co innego. Thor jest bogiem i dlatego Mjollnir do niego wraca.
- Witajcie. - Nie każ mi rozmawiać z aktorami.
Wiesz, jak mnie to... Pan burmistrz!
Witajcie w Schmigadoonie.
Burmistrz Alojzy Menlove do waszych usług.
To moja żona, Florence.
Przypinki dla was.
- Wprawdzie znów nie mam oponenta... - Ale kto nie lubi przypinek?
- Jestem Melissa, a to Josh. - Miło poznać.
Zatrzymacie się w gospodzie, prawda?
Pokochacie to miejsce. Spędziliśmy tam noc poślubną.
Oczywiście snu zaznaliśmy niewiele,
bo z tyłu trzymają koguty.
- Rozumiem. - Właściwie mieliśmy już iść...
Kilka ostatnich nocy spaliśmy na ziemi, więc czemu mielibyśmy odmówić łóżka?
Zatem postanowione.
Carson, biegnij szybko do gospody
i uprzedź Harvey'ego, że mamy dwoje specjalnych gości.
Tak jest!
Tworzycie niezwykłą i egzotyczną parę.
Nie widzę obrączek.
- Nie jesteśmy małżeństwem. - Absolutnie.
- Serio? - No co?
Nazywam się Mildred Layton, a to mój mąż – wielebny Layton.
- Wyprostuj się, Howardzie. - Liczę, że zostaniecie do niedzieli.
Wasza obecność uświetniłaby nabożeństwo.
Do niedzieli już dawno nas tu nie będzie.
- Gdzie ta gospoda? - Tędy proszę.
Zachowuj się. Starają się nas ugościć.
Całkiem tu nowocześnie.
Widziałeś ten różnorodny etnicznie zespół.
Jakoś mam wrażenie, że żonie pastora nasza różnorodność nie przypadła do gustu.
Co ty na to, panienko? Masz ochotę na przejażdżkę?
Pierwszą ja stawiam.
Trzymaj się z daleka, Danny Bailey.
Tacy jak ty tylko szkodzą temu miastu.
Wcale tak pani nie myśli.
Wręcz przeciwnie.
Jesteś łajdakiem, szubrawcem i – wybaczcie mój język – wałkoniem.
Chodźmy, gospoda jest tam. Nie marnujcie czasu na tego wyrzutka.
Zdaje się, że wpadłaś w oko miejscowemu rozrabiace.
- Będę musiał skopać mu tyłek. - Chciałabym to zobaczyć.
TUNEL MIŁOŚCI - NIE KRĘPUJ SIĘ!
GOSPODA SCHMIGADOON
Przepraszam, że musieli państwo czekać. To o was mówi całe miasto?
- Zapewne szukacie pokoju. - Dwóch pokoi.
Nie są małżeństwem.
Doskonale znasz zasady panujące w naszym mieście.
Tak, oczywiście, pani Layton.
Dwa pokoje.
Już rozumiem.
Pani jest żoną pastora, a my żyjemy w grzechu.
„Skończymy w piekle!”
Prosimy jeden pokój.
Przykro mi, proszę pana. Taka jest polityka miasta.
Słuchaj no, panie gospodarzu.
- Nie mam siły bawić się w wasze gierki... - Spokojnie, to jedna noc. Weźmiemy dwa.
Wspaniale. Należy się jeden dolar.
Dobrze.
Oto jeden dolar za dwa pokoje.
Uprzejmie dziękuję.
To jakiś obłęd.
Żeby było jasne – wkurzasz się, bo dwa pokoje kosztują tylko dolara?
Nie, ja tylko...
Nie mam ochoty udawać, że żyjemy w dawnych czasach.
Nie chcę ci mówić, jak masz się czuć, ale może zmienisz nastawienie?
Ja chcę tylko wynająć wspólny pokój,
podłączyć się do Wi-Fi i sprawdzić wynik meczu oraz pocztę.
Listonosz będzie dopiero za tydzień.
Nienawidzę cię.
Jesteście naprawdę świetni.
Dobra, zgodzę się, że to miejsce jest nieco odjechane.
Dziękuję. To dla mnie ważne, żebyśmy mogli razem ponarzekać.
Wiem, kochanie. Dla mnie też.
Przepraszam, trochę przegiąłem. Po prostu życzę im wszystkim śmierci.
Już dobrze.
Wiesz, na co mam ochotę?
Na długi, gorący prysznic, a potem przejażdżkę Tunelem Miłości.
- Serio? - Wiem, że to tandeta,
ale co innego jest tu do roboty?
Może być romantycznie.
Mówisz i masz. Wpadnę o siódmej.
Będę czekać.
I wiesz co? Co prawda wynajęliśmy dwa pokoje,
ale nie musimy z obu korzystać.
Wiesz, co mam na myśli?
Okropne miejsce.
- Widzimy się o siódmej. - Super.
TUNEL MIŁOŚCI
- Dobry wieczór, panienko. - Dobry wieczór panu.
Nie zostaliśmy sobie przedstawieni.
Na imię mi Danny.
- Danny Bailey. - Ach tak, szubrawiec.
Jestem Melissa. Gimble.
Pięknie tu nocą.
I już nie samotnie.
Oferta wciąż ważna.
Stawiam pierwszą przejażdżkę. Drugą też.
- Dziękuję, podziwiam tylko... okolicę. - Zabawna jesteś, dziecino.
- Ile płatków. - To normalne o tej porze roku.
Każdy podmuch wiatru je podrywa.
Zatem, masz już wybranka?
Tak, mam wybranka.
Nie ma nic przeciwko twoim nocnym spacerom i rozmowom z obcymi mężczyznami?
Cóż, on jest...
Jakie było pytanie?
Co mają oznaczać te podchody? Chcesz, bym się w tobie zadurzył?
Słucham? Nie.
To skąd u mnie te szaleńcze myśli?
- Naprawdę nie... - Zapamiętaj sobie.
Danny Bailey nie da się usidlić żadnej kobiecie – co to to nie!
Jasne.
Gdy wiewiórka pragnie wiewiórki Nie szuka zażyłości
O, prywatny pokaz.
A gdy rudzik jest rozochocony
Nie myśli wcale o przyszłości
Jesteś naprawdę dobry.
Jestem niczym zwierzę żyjące w dziczy
A oto prawda, z którą ty musisz się liczyć
Zmień agenta.
Nie poskromisz mnie Ten byczek na wolność się rwie
Kowbojka z prerii w gorącym El Paso Uśmiechając się, wyciągnęła lasso
A ja wtedy docisnąłem gaz, o! Nie poskromisz mnie
Jestem jak wiatr, co fale tnie
Muzyczka imieniem Annabella
Chciała mieć we mnie kawalera
Lecz ja wiodę życie a capella Nie poskromisz mnie
Przenigdy
Ale gdyby którejś się udało
Byłaby właśnie taka, jak ty
- Nie tańczę. Uczyłam się stepować... - Dajmy pomówić naszym ciałom.
Jak by nie patrzeć, usta są częścią naszych ciał.
I nawet mam przed oczami
Przyszłość stojącą przed nami
Przytulny, mały domek Otoczony białym płotem
I traktor, który wiecznie szwankuje
I dumna panna młoda Której świeża uroda
Pozostałe panny deklasuje
Mielibyśmy dzieci bez liku
Dwie córki dla ciebie Dla mnie dwóch smyków
Wszystkie nie powinny być nasze?
Wzajemna miłość Będzie nam drogowskazem
Aż w końcu śmierć zabierze nas razem
Ale tak się nie stanie.
Bo nie poskromisz
Mnie
Wspaniale.
To była bardzo ładna piosenka.
Jaka piosenka?
Ta, którą właśnie mi zaśpiewałeś.
Śpiewałem?
Późno już. Jestem zmęczona.
Robi się dziwnie.
Dziękuję i życzę dobrej nocy.
Przepraszam za wczoraj.
Nawet nie wiem, kiedy zasnąłem.
Za to dzisiaj spędzimy w Tunelu Miłości tyle czasu, ile tylko zechcesz.
Obejdzie się. Umieram z głodu.
Zamówimy coś? Kelnerka!
Dzień dobry, jak się państwo mają? Dobrze spaliście?
Tak, Betsy. Spałem jak kamień.
O rany, „jak kamień”?
To takie śmieszne. Przecież kamienie nie śpią.
Jest pan bardzo zabawny!
- Nie aż tak. - Albo w ogóle.
- Możemy coś zamówić? - Pewnie.
Mają państwo szczęście. Dzisiaj serwujemy naszą słynną leguminę.
Leguminę? Co to jest?
Słucham?
Nigdy nie próbowała pani leguminy?
Nigdy nie jadła leguminy!
O nie, piosenka. Zaczęłaś nową piosenkę.
Legumina
Musimy to oglądać?
Luba kocha leguminę Bez ustanku ją je
Czasami sobie myślę Kocha ją bardziej czy mnie?
Luby kocha leguminę I wiecznie czuje głód
Jak chce się nią zajadać Niech szykuje lepiej ślub
Legumina, leci ślina I rozkwita słodka mina
Legumina, cud-malina Stół ugina pod nią się
Legumina, leci ślina I rozkwita słodka mina
Legumina, cud-malina Stół ugina pod nią się
Kto chce leguminy?
My chcemy leguminy
Kto chce leguminy?
My chcemy leguminy
- Co? - Chyba mamy zaśpiewać kolejną zwrotkę.
- Ani mi się waż. - Chodź, będzie fajnie.
Nie. Nawet nie próbuj.
Nie znam leguminy
Czemu?
I jest to wielka szkoda
Lecz jeśli macie zbytek
„Zbytek”?
To dajcie mi spróbować
To damy ci spróbować
Przedziwne uczucie. Jakbym znała słowa tej piosenki.
Niesamowite. Możemy już stąd iść?
- Co? Czemu? - Serio pytasz?
Przez ostatnie pięć minut razem z całym miastem
śpiewałaś o leguminie.
Czy ktoś powiedział „legumina”?
Spadamy stąd.
Teraz ty zacząłeś.
Źle się z tym czuję. Byli tacy mili, a my uciekliśmy bez pożegnania.
Znowu zaczęliby śpiewać. Przeżyją.
Co?
Zaraz.
Co jest grane?
- Jakby nie było drogi powrotnej. - Oczywiście, że jest.
Czuję się nieswojo. To wygląda jak jakaś magia albo...
- Żadna magia. - To co?
Nie wiem. Może to jakiś podstępny most.
Podstępny most? Czyli jaki?
Właśnie taki, OK?
Mam pomysł.
To się nie dzieje naprawdę.
O co chodzi, Josh? Co to ma być?
Wkroczywszy do Schmigadoon
Na długo już zostaniesz tu
W granicach jego będziesz żyć
Aż prawdziwej miłości utkasz nić
Póki jej nie znajdziesz, zostaniesz tu
Gdzie musical grają dzień po dniu
Czy to był leprechaun?
Tak.
Mówił coś. O czym on mówił?
Nie wiem.
Bardziej skupiłem się na tym, jak moje wyobrażenie dotyczące tego,
co jest prawdziwe, legło w gruzach, bo widziałem krasnoludka!
„Gdzie musical grają dzień po dniu”.
To nie jest atrakcja turystyczna.
To musical.
Trafiliśmy do musicalu.
Błagam, tylko nie to.
Żeby się wydostać, musimy znaleźć prawdziwą miłość.
- Ja ciebie kocham, a ty mnie? - Oczywiście.
Spróbujmy jeszcze raz. Znamy już zasady.
Racja.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Słyszałeś, panie Skrzacie?
Kochamy się.
Witajcie w naszej mieścinie
Gdzie przyjaciół czeka na was lik
Nikt tutaj nie smuci się
- Cześć wam. - Witaj, Pete.
Pewnie się zastanawiacie, jak nazywamy
To magiczne, najpiękniejsze Najwspanialsze miejsce, jakie znamy
Schmigadoon
Tonie rok cały wśród słonecznych łun
Nęci zapachem kwiecistych lagun
Gdzie mężczyźni mogą marzyć do woli
A kobietom u ich boku trwać przystoi
Przyjmie w swe mury każdego I małego, i dużego
Nikt tu nie leje wody Parasol jest do ochłody
Nazywamy to miejsce
Schmiga
S-C-H-M-I-G-A-D-O-O-Och!
Schmigadoon!
Napisy: Daria Okoniewska